1‘21 
een even groote E. M. K. in tegengestelden zin, opgewekt in het 
element f', dat t. o. van de as in spiegelbeeld-positie ligt. 
Maakt de richting van de as JA met de krachtlijnen een hoek 
« (tig. 3), dan zal in de wiriding IT een S|)anning optreden, die 
evenredig is, behalve met de snelheid van draaiing en met de veld- 
sterkte, met sin a. Men kan het magneetveld beschouwen als de 
resultante van twee velden, het eene gericht volgens de draaiingsas 
en het tweede evenwijdig aan het verticale vlak door de as en 
loodrecht staande op die as, Avelke velden zich in sterkte verhouden 
als cosa-.sina. Van deze beide kan alleen het laatste stroom leveren 
in }V. 
Zal bij verandering van den hoek a de in IF opgewekte spanning 
evenredig met sin n varieeren, dan moet als eisch worden gesteld, 
dat het magnetische veld bij verandering van den relatieven stand 
van draaiingsas en magneetveld onveranderd blijft. Om dit te bereiken 
moet men 1". voor de draaiingsas een niet-magnetisch materiaal 
kiezen, en 2". indien men niet op de homogeniteit van het veld wil 
vertrouwen, en van een weekijzeren kern gebruik maakt, aan deze 
kern den bolvorm geven. 
Door het combineeren van de door reactie draaiende schroefas 
met anker, en de hier in beginsel beschreven ,,sinusdyntlmo” 
bereikt men, dat in het anker stroomen worden opgewekt, die zoowel 
met de totale snelheid Vt van tig. 1 als met den sinus van den 
hoek H waaronder het vliegtuig stijgt of daalt e\ enredig zijn, zoodat 
deze stroornsterkten een directe aanwijzing geven op afstand van de 
verticale snelheid, welke aanwijzing op de nuddenstof betrekking 
heeft en niet afhankelijk is van de hoogte van waarneming of van 
eenige met het vliegtuig samenhangende grootheid, zoodat geenerlei 
correctie behoeft te worden aangebracht. 
In fig. 4 is de inrichting van een dergelijke sinusdynamo schema- 
tisch weergegeven. Aan het bolvormige aidter A is de eenvoudigste 
