135 
blijkt dit in een andere, waarin de renzencellen het eenig overgebleven 
foetale bestanddeel zijn. Hier vooral ziet men het cellichaam der 
renzencel zijn klenrbaarheid verliezen en oplossen, zoodat de kern 
naakt achterblijft. Deze ondergaat vervolgens hetzelfde lot. 
De reuzencellen hebben voor haar verdwijnen niet de geheele 
laag deciduaweefsel kunnen verteeren. Toch moet deze uit den weg 
worden geruimd wil de normale toestand van den uterus wand terug- 
keeren. De reuzencellen worden dan ook in haar taak . bijgestaan 
door een andere soort cellen, blijkbaar amoeboiede zwerfcellen met 
phagocj'taire eigenschappen. Deze cellen, die een tot nu toe onbe- 
kende soort vormen en in normale vruchtkaniers ook na de baring 
niet voorkomen zijn zeer uiteenloopend van vorm en grootte. Zij 
hebben een meestal excentrisch gelegen kern, soms twee of meer 
kernen en cytoplasma, dat opvalt door de buitengewoon sterke 
kleurbaarheid met in water oplosbare eosine, terwijl de kleurbaar- 
heid met in alcohol oplosbare eosine goed, maar niet buitengewoon 
is. Ik wil deze cellen eosinophiele phagocjten noemen. 0\er haar 
afkomst is mij niets bekend, maar ik houd haar voor moederlijke 
cellen. De eosinophiele phagocyten ontbraken maar in een van de 
twintig leege vruchtkamers en deze was duidelijk nog geen dag na 
den dood van het embryo gefixeerd. Zij treden het eerst in kleine 
groepen tusschen de groep reuzencellen en de laag onaangetast 
deciduaweefsel op. Deze groepen breiden zich uit tot steeds dikkere 
lagen, die altijd tusschen het deciduaweefsel en de i-euzencellen of 
tusschen dit en de uterusholte zijn gelegen. De eosinophiele phago- 
cyten tasten blijkbaar alleen het moederlijke deciduaweefsel en niet 
de reuzencellen aan en zij gaan hiermee door tot na het verdwijnen 
der reuzencellen. Zoo is er dus een vierde groep van leege vrucht- 
kamers, waarin men in het geheel geen foetale resten meer ziet, 
doch slechts eosinophiele phagocyten, die de inmiddels sterk ver- 
kleinde laag deciduaweefsel opruimen. Het verdwijnen der eosino- 
phiele phagocyten heb ik niet kunnen waarnemen. 
Het is bekend, dat in de vruchtkamers der muis het uteruslumen 
aan de mesometrische zijde van het embryo verdwijnt om zich van 
uit de tusschen de vruchtkamers gelegen stukken van den uterus 
aan de antimesometrische zijde van het embryo weer uit te breiden. 
Voor dat de beide deelen v.an het nieuwe uteruslumen elkaar in 
het midden der vruchtkamer hebben bereikt, dat is voor den 17 f*®" 
dag, is er in de vruchtkamer een dikker of dunner d warsschot van 
deciduaweefsel, dat beide naar elkaar toe groeiende deelen van het 
nieuwe uteruslumen scheidt. Dit schot nu is in vele leege vrucht- 
kamers terug te vinden, maar in sommige is het doorgescheurd, in 
