142 
verband met bet verdere klievings verloop, hier de door Conklin 
voor het spiraalsgewijze type ingevoerde nomenclatuur toe te passen ; 
ik zal deze eenigszins wijzigen. De cellen der vier kwadranten 
duid ik resp. met a, b, c en d aan, van hare nakomelingen geef ik 
telkens die, welke naar de animale pool gekeei’d ligt, den exponent 
1, die welke naar de vegetatieve pool gekeerd ligt, den exponent 2. 
Alle cellen mej, de letter a zijn dus nakomelingen van de cel a 
van het viercellig stadium, vormen dus tezamen één kwadrant, dat 
ik bovendien nog door een dikkere lijn omgrensd heb. Fig. 9 beant- 
woordt nu weliswaar geheel aan het beeld, dat een 16-cellig stadium 
van het spiraalsgewijze klievingstype biedt. Echter zou men dan 
verwachten, dat de vier cellen a'*, 5’^ en è” tezamen één 
kwadrant zouden voorstellen. Dit is thans gebleken niet het geval 
te zijn en bij beschouwing van fig. 8 en 9 valt terstond de dexio- 
trope torsie op, welke tijdens de klieving heeft plaats gevonden. 
Tusschen a'' en a” bedraagt deze torsie thans tusschen de 45° en 
90°. De phialoporus wordt begrensd door de cellen a’’— of” en 
üt” — t/”, waarbij de eerste de vier langere, de laatste de vier 
kortere zijden van den achthoekigen phialoporusrand vormen. Soms 
reikt ook nog een der cellen a” — i/” tot aan den rand, zoodat 
deze dan door negen cellen begrensd wordt. 
De 5*^ klieving, die tot het stadium 32 voert, is wederom uitge- 
sproken laeotroop, gelijk zoowel een beschouwing van de animale 
. !Ol. .1 
(0 I 
Fig. 11. Overgang 16—32, van 
de vegetatieve zijde. 
Fig. 10. Overgang 16 — ^32, van 
de animale zijde. 
(fig. 10) als van de vegetatieve zijde (fig. 11) leert. De dexiotrope 
torsie wordt dus ook hier voortgezet en, gelijk fig. 11 en vooral 
fig. 13 toont, bereikt deze torsie van het vegetatieve uiteinde van 
elk kwadrant ten opzichte van het animale uiteinde (de cel a'") 
thans welhaast een waarde van 90°. Terwijl a’” zich tusschen 
a” en a” indringt, gelijk reeds in het 16-cellig stadium het geval 
was, zoodat a”' daarvoor eenigszins uitwijkt (fig. 11, 13), wordt 
a”, terwijl zij zich deelt, door de zich eveneens deelende n" naar 
