155 
trolyt van de samenstelling en dat de electrode met waterstof 
van 1 atm. druk wordt omspoeld, dan wil onze concdusie uit de 
vorige mededeeling, dat n.1. het platina-even wicht, in de vloeistof, 
wordt beheerscht door de electronen-concentratie van het waterslof"- 
evenwicht in den electrolyt, of m. a. w. dat de platina-electrode, 
waterstof-electrode wordt, het volgende zeggen : 
Uit de hg. 1 blijkt, dat de potentiaalsprong van de waterstof 
t. o. V. den electrolyt a-j, wordt aangegeven door het punt C', lig- 
gende op het metastabiele verlengde van ac. 
Nn volgt echter uit de hier gegeven beschouwingen, dat platina 
bij het hier genoemde experiment denzelfden potentiaal-sproug zal 
vertoonen als waterstof, en dat de electrolyt dus niet alleen met 
waterstof maar ook met platina electromotorisch in evenwicht zal 
zijn. Dit wil dus zeggen, dat c' niet alleen op het verlengde van 
ac, maar tevens op een lijn ligt, die in de plaats van bc getreden 
is. De lijn bc had betrekking op de electrolyten, die electromotorisch 
koëxisteeren met platina in innerlijk evenwicht, terwijl wij nu te 
maken krijgen met een kromme, die aangeeft de electrolyten die 
met een in onedele richting verstoorden toestand van platina kunnen 
koëxisteeren, en deze kromme ligt dus boven bc, en is hier aange- 
geven door b'c' . 
De potentiaal-spiong, dien wij dus aan de platina-electrode in het 
hier onderstelde geval meten, is de potentiaal-sprong bij het drie- 
