J57 
oppervlak de ionen-afscheidiiig niet volgen kan, krijgt men een nog 
sterker verstoord platina-oppervlak, w'aarin meer [)latina en meer 
waterstof-ionen aanwezig zijn dan met den evenwichtstoestand over- 
eeiikomt. Vandaar dan ook, dat een oogenblik na den doorgang 
van den stroom het punt n' aangeeft den potentiaal-sprong en de 
samenstelling van de verstoorde, waterstof houdende platina-elecirode, 
zoodat m' en n' thans de koëxisteerende phasen voorstellen. 
Bij toenemende sti'oomdichtheid verplaatst het electromotorische 
tweephasen-evenwicht in onze A,a’-tig. zich voortdurend naar boven, 
en men zou kunnen meenen, dat de waterstof zich voor het eerst 
als ' phase zal kunnen afzetten, op het oogenblik dat de lijn, die de 
electroljten aangeeft, die met een platina-electrode van bepaalde 
verstoring kunnen koëxisteeren, juist door het punt c" gaat, of m.a.w. 
op het oogenblik, dat de verstoring van de platina-electrode in zoo- 
danige mate is toegenomen, dat de potentiaal-spi'ong wordt aangegeven 
door een horizontale lijn gaande door c". 
Dit zou echter het geval zijn, wanneer de waterstof zich in het 
metaal-oppervlak in innerlijk evenwicht had kunnen stellen, en er 
dus geen overspanning was. De overspanning moet juist, zooals 
reeds werd gezegd, daardoor worden verklaard, dat ook de inner- 
lijke evenwichts-instelling van de waterstof de ionen-afscheiding niet 
volgen kan. Vandaar dan ook dat de waterstof voor het eerst als 
tweede-phase optreedt, niet, wanneer de potentiaalsprong van de 
metaal-phase is gestegen tot c", maar tot een hooger punt, b.v. c'. 
In dit punt, overeenkomende met de samenstelling van den electro- 
lyt, snijden dan de krommen a'c' en h"c' elkaar, welke lijnen 
betrekking hebben op de electroljten, die met een verstoorde water- 
stof resp. platina-phase kunnen koëxisteeren. 
De waterstof-phase d' , die zich dus afscheidt, is een verstoorde 
waterstof-phase, daar zij meer waterstof-ionen en electronen bevat 
dan met den innerlijken evenwichtstoestand overeenkomt. 
Uit de figuur is nu direct' de overspanning af te lezen; deze is 
gelijk aan den afstand c'c". 
Nu moet hierbij weer opgemerkt worden, dat het punt c prac- 
tiscli met de waterstof-as samenvalt, en dat, wanneer men een 
platina-electrode in de waterige oplossing van een zuur dompelt de 
samenstelling a’,, practisch met het waterstofpunt samenvalt, en dien- 
tengevolge het snijpunt c' eveneens practiscli op de waterstof-as 
zal liggen. 
Het is duidelijk, dat de hier gegeven beschouwingen algemeen 
zijn, en dus ook op de overspanning van andere gassen van toe- 
passing zijn. 
