162 
sterkere wijzigingen op, daarin bestaande, dat het ijzei- niet altijd 
e\en sterk actief werd, en dat regelmatig op twee minder actieve 
toestanden een meer actieve volgde, of dat een meer actieve en een 
minder actieve elkaar afwisselden, zooals Fig. 5 en 5a duidelijk 
laten zien. De volgende Fig. 6 heeft beti’ekking op het verschijnsel 
dat optreedt, wanneer de hulp-electrode slechts 1 m.m. onder den 
vloeistof-spiegel tegen de ijzer-electrode wordt geplaatst, en hier uit 
zien wij, hoe zeer de activeerende invloed, die van het ijzer ter 
hoogte van den vloeistof-spiegel uitgaat, de periodiciteit in de war 
stuurt; de regelmaat bestaat thans dan ook slechts hierin, dat de 
meest actieve toestand op vrij geregelde tijden terugkeert. 
De stroomsterkte van den polariseerenden stroom was, zooals ver- 
wacht kon worden, volkomen regelmatig periodisch. 
fnvloed van de ijrootte van het oppervlak op de periodische 
passiviteit. 
Ten slotte hebben wij nagegaan wat de invloed is van een ver- 
grooting van het ondergedompelde oppervlak. Daartoe hebben wij 
de proef genomen met een spiraal, waarvan 5 windingen met een 
gezame)dijke lengte van 60 c.M. in den electrolyt, waren onderge- 
dompeld. De kathode bevond zich binnen de windingen, terwijl de 
hulp-electrode tegen de tweede winding van boven was geplaatst. 
Terwijl de stroomsterkte weer regelmatig periodisch was, vertoonde 
de polentiaal-sprong zéér onregelmatige schommelingen, zooals Fig. 7 
duidelijk laat zien. De oni-egelmatigheid was zoo groot, dat zelfs de 
meest actieve toestand niet regelmatig terugkeerde, en de geheele 
kromme vertoont dan ook de periodiciteit onder den invloed van 
gioote storingen. Het was bij beschouwing van de ijzer-electrode 
dan ook duidelijk waar te nemen, dat deze nooit op het zelfde 
moment over de geheele oppervlakte passief vesp. actief was, maar 
dat verschillende gedeelten op verschillende tijden werden geactiveerd. 
Deze kromme is een zeer schoone demonstratie van het reeds 
vroeger door ons geconstateerde feit, dat een stuk ijzer des te 
moeilijke!’ is te passiveeren, naarmate het oppervlak grooter is. 
Algemeen- en Anorganisch Chemisch, Laboratorium 
der Ihiiversiteit. 
Amsterdam, 27 Juni 1918. 
