J68 
ais functie van T wordt uitgezet de volgende tignui’ 1, waarin van 
liet snij|uint, dat liier een qnadrn|ielpnnt is, zooals Scheffer opmerkt, 
nog een derde driepliasenlijn voor Fe -j- Fe^O^ -f- G moet nitgaan. 
Over de menging van de vaste phasen Fe^O^ en Fe^O^. 
Nn doet zich de vraag voor, of er ook nog een driephasenlijn 
bestaat voor Fe^O, + + G. 
SosMAN en Hostetter meenen uit hunne bepalingen omtrent de 
dissociatie-spanning en de liclitbreking van mengsels Fe, O, -|- Fe, 0^ 
te moeten afleiden, dat de oxyden Fe, Og en Fe, 0^, in den vasten 
toestand, zoo niet in alle verhoudingen, dan toch tot zéér dicht bij 
de samenstelling Fe, 0^ mengbaar zijn. Bestond hier inderdaad een 
continue mengkristal-reeks, dan zou er geen driephasenlijn voor 
Fe, O, -j- Fe, O, C optreden, en de hier besproken figuur zou 
volledig zijn. 
Het is echter de vraag of wij hier op grond van het onderzoek 
van SosMAN en Hostetter tot een continue mengkristalreeks mogen 
besluiten. Ontwerpen wij een />,.r-doorsnede van het stelsel zuurstof- 
ijzer overeenkomstig de temperatuur 1100°, aannemende dat Fe, O, 
en Fe, in den vasten toestand slechts beperkt mengbaar zijn, dan 
komen wij tot de schematische voorstelling in Fig. 2 geteekend. 
In deze /.»,. 2 ;-doorsnede, waarin aangenomen is, dat de oxyden een 
zekere menging in den vasten toestand veiloonen, geeft de lijn d f 
de Fe, O, -rijke mengkristallen aan, die koëxisteeren met de dampen 
h e, terwijl de lijn </ A’ betrekking heeft op Fe, O^-rijke mengkristallen, 
die met de dampen eh kunnen koëxisteeren. 
Een punt op de lijn df, hier p, komt overeen met de samen- 
stelling Fe, O,, en zoo komt een punt van de lijn ^ /c, n.1. ^ overeen 
met de samenstelling Fe, 0^. 
hieruit volgt onmiddellijk, welke kromme men krijgen moet. 
' Journal Amer. chem Soc. 38, 807 (1916). 
