170 
nu is het direct in te zien, waarin de experimenteel bepaalde van 
deze zal verschillen. 
In de eerste plaats spreekt het van zelf, dat men door allerlei 
storende beïnvloedingen dezer kleine drukken, zooals b.v. de aan- 
wezigheid van sporen geadsorbeerde gassen of verontreinigingen, 
en het langzaam verloopen der dissociatie, veel kans heeft het 
middenstuk niet horizontaal, maar min of meer hellend te vinden; 
en in de tweede plaats zal men de aansluiting van de twee hellende 
stukken op het horizontale gedeelte niet discontinu, maar steeds 
kontinu vinden, vooral wantieer men in de onmiddellijke omgeving 
van ƒ en g veel waarnemingen doet. In plaats van de hierboven 
gegeven gebroken lijn zal men in het gunstigste geval dus vinden 
de kontinue kromme van fig. 4. 
Fig. 4. 
Fig. 5. 
Vergelijken wij met deze kromme de lijnen, die door Sosman en 
llosTK,TTKR werdeti gevonden, welke in Fig. 5 zijn weergegeven, dan 
zien wij dus, dat de gevonden krommen zéér veel gelijken op die, 
welke de theorie bij slechts gedeeltelijke menging van F'e.jOj en 
FcjO^ in den vasten toestand, doet verwachten. 
Alles hangt er hier van af, of het niet horizontaal zijn van het tus- 
schenstuk essentieel is of niet, want indien dit wel essentieel is en 
de waargenomen drukkingen komen overeen met de evenwichts- 
toestanden, dan zou dit verloop van de isotherm inderdaad pleiten 
voor het bestaan van een continue mengkristalreeks. Een bevestiging 
voor de opvatting, dat de menging van Fe,()„ en FejO^ continu is, zien 
Sosman en Hostrttek in het feit, dat de bi-ekings-indices der meng- 
sels verre van evenredig met de hoeveelheid Fe,0^, tusschen 
liaernatiet (f = 2,78) en magnetiet {n = 2,42), veranderen. 
