J79 
zijn ontnomen aan de verhandeling van Reinders over ,,de even- 
wichten van ijzer en ijzeroxjden met waterdamp en waterstof”. 
De uitkomsten van deze berekeningen der zuiirstof-spanningen zijn 
in de volgende tabel weergegeven. 
In deze tabel vinden wij dus de zuurstof-dissoeiatie-spanningen 
van de evenwiehten ; 
2FeO ^ 2Fe + O, 
2 Fe 30 , 6FeO + O, 
en 
Fe, O, 3Fe -j- 20, 
en wij zien daaruit, dat deze drnkkingen, zooals te verwachten 
wns, zéér klein zijn. 
Aan de absolute waai’den dezer drnkkingen, waaruit, als wij met 
de gewone gaswetten blijven rekenen, tot de aanwezigheid van één 
gasinolecule in vele liters besloten zou moeten worden, is natuurlijk 
geen beteekenis te hechten, aangezieu aan de formules, welke wij i)ij 
onze berekening gebruikten, de onderstelling ten grondslag ligf, dat 
wij met een groot aantal mol. te doen hebben. Toch zullen bij de 
lagere T de bij deze rekengrootheden behoorende werkelijke zuurstof- 
drukken zóó uiterst klein zijn, dat zich de vraag voordoet, of daarbij 
de met vrij groote snelheitl verloopende oxydatie van het i-educeerende 
gas, nog wel opgevat kan worden als een homogene gasreactie '). 
P, T-projectie van het stelsel O — Fe. 
Door middel van deze gegevens zijn wij nu in staat een deel der 
P, T-projectie van het stelsel O — Fe aan te geven, indien wij den 
gevonden zuurstof-druk gelijkstellen aan den totaaldrnk. 
Geven wij in deze projectie tevens aan de punten p etn q die 
uit de waarnemingen van Sosman en Hostktter zouden volgen, voor 
den dampdruk van het evenwicht Fe,Oj -j- FcjO^ -j- G, overeenkomstig 
de temperaturen 1100° en 1200°, uitgaande van de onderstelling, dat 
het bijna horizontale deel van de door hen gevonden dissociatie- 
isothei-men inderdaad betrekking heeft op dit driephasen-evenwicht, 
dan krijgen wij de P, T figuur (12). 
0 Geheel analoge vragen doen zich voor bij beschouwing van het mechanisme 
der reacties tusschen b v. oplossingen en zouten, of tusschen metalen met zeer 
klein oplosbaarheids-product en electrolyten. Vooral in het laatste geval kunnen de 
rekengrootheden, welke de electronen concentratie in oplossing aangeven, uiterst 
gering zijn, zooals een van ons reeds aantoonde. * *) 
*) Zeitschr. für physik. Chemie 92, 1 (1916). 
12 
Verslagen der Afdeelmg Natuurk. Dl. XXVIl A®. 1918/19. 
