208 
dan wordt form. (9) derzelfde mededeeling, omdat (zie form. 8 en 8' 
derzelfde med.) 
ff = >'/ — I ^ (2 loff 2 I 1) O), 
2 
^0 [<« + i (2 % 2+ /ff (6 loff 2-1) . (6) 
Daaruit volgt, dat het mitfimum van wordt bereikt bij 
a>, =:-ikR,^2 log 2 + 1), ...... (7) 
dus bij (f = —, d.w.z. juist wanneer xa = '>'- De oppervlaktespanning 
wordt dus gegeven door de form (4), waarin r nu voorslelt de 
straal van de capillair en h het grootste niveauverschil van het 
kwik in de wijde buis en boven de capillair; omgekeerd wordt 
bij gegeven r en k dat grootste niveauverschil gegeven door form (3). 
5. Het kwik kan in beide buizen nog hooger worden opgevoerd. 
Dan wordt de kromtestraal R„ in den top van den druppel weer 
grooter, zoodat k kleiner wordt. Niettemin stijgt het kwik nog een 
poos in de wijde buis, d.w.z. de hoogte H == h y van den vloei- 
stofspiegel in de wijde buis boven den top van de capillair {y stelt 
de hoogte voor van den druppel, en wordt hier dus positief ge- 
rekend) neemt nog toe. Maar ook deze hoogte bereikt weldra een 
maximum. 
Stelt men weer <V‘= - a>, dan is (form. 4 der vorige meded.) 
H=J, -+ y = — R + R O}, ( 8 ) 
kR„ 
en nu volgt hieruit en uit (5) dat H maximum wordt wanneer 
^ kR+ (1 — log 2), (R,), ^ kr^ - yV (^2 log 2-17), (9) 
zoodat 
= + ....... ( 10 ) 
waaruit j 
I 
6. Om de bruikbaarheid der in 4 en 5 geschetste methode te | 
toetsen, werden eenige proeven genomen met kwik in aanraking 
met lucht. De wijde buis was wijd genoeg (± 2 c.M. straal), om ! 
daarin den meniscus als vlak te mogen lieschonwen; de straal van 
de nauwe buis was, aan den glad afgebi'oken top, 1,090 m.M. i 
