Physiologie, — De Heer Hamburger doet, mede namens den Heer 
R. Brinkman, een mededeeling over; ,, Het gedrag der Nieren 
tegenover eenige isoniere Suikers {Glucose, Fructose, Galnctose, 
Mannose en Saccharose, Mnltose, Lactose).” 
Uit vroegere onderzoekingen') is gebleken, dat liet glomernlusepi- 
tlielium van de kikvorsclinier in staat is glucose tegen te honden, 
indien namelijk de vloeistof, welke men door het vaatstelsel laat 
stroomen, een doelmatige samenstelling bezit. Voert men door de 
arteria renalis bij den kikiorsch een Ringer-vloeistof van de vol- 
gende samenstelling : NaCl 0,7 “/o. °/o- O^iCl^ 0,0075 7o> NaHCO, 
0,02 7o. "t welke vloeistof t),l 7o glucose is 0 [)gelost, dan wordt 
een kunstmatige urine afgescheiden met een glucosegehalte van 0,07 “ 
Er is dus 0,03 “ glucose door het glomeruluse[)itheliuni tegenge- 
houden. Bevat echter de Ringer-vloeistof in plaats \ an 0,02 7o NaHCO,, 
0,285 7o. een hoeveelheid, die beantwoordt aan de titratiealkaliciteit 
van het kikvorschserum, dan wordt veel meer suiker dan 0,03 7o 
tegengehouden; zelfs gebeurt het niet zelden, dat de urine geheel 
suikervrij is. Dit verschijnsel toont dus aan, dat de glomernlusmem- 
braan, die, gelijk men weet, voor zouten permeabel is, onder phjsi- 
ologische omstandigheden voor de eveneens krysta.Hoide glucose ondoor- 
dringbaar is. 
Ten einde den weg voor te bereiden voor een verklaring van 
deze merkwaardige en tevens doelmatige tegenstelling, scheen het 
interessant te onderzoeken, hoe de glomerulnsmembraan zich zou 
gedragen tegenover de met glucose isomere laevulose, galactose en 
mannose, en ook te;.,enover de ondei'ling isomere saccharose, lactose 
en mannose. 
Beginnen wij tnet de vier eerstgenoemde. 
Gelijk bekend, laten zich de structuurformules van deze monosac- 
chariden (C,Hi,0,) aldus voorstellen : 
b Hamburger en Brinkman: Verslagen der Kon. Akad. v. Wetensch., Zitting van 
27 Jan. en 29 Sept. 1917. Verder: Biochein. Zeitschr. 88, 97, 1918. 
