242 
sterk verseliilde. Het kwam mij voor, dat het noodig zon zijn het 
geheele verloop van de enzym vorming op aclitereenvolgende tijdstippen 
bij elke voeding na te gaan. 
Tot dit onderzoek ben ik nn in het geheel niet gekomen, maar 
wel heb ik vooreen bepaald geval de vraag tracditen te beantwoorden, 
hoe het verloop van de vorming van de diastase is. Als kirltunr- 
vloeistof werd steeds gebruik gemaakt van een oplossing, die bevatte 
glucose, • 0,5 7„ NH,NO,, 0,1 % K^HPO, en 0,05 “/„ MgSO^. 
Deze oplossing werd gesteriliseerd door verwarming op drie achter- 
eenvolgende dagen telkens gedni'ende een half nnr op 100° C. 
De enting geschiedde met behulp van een platina-oog met vloeistof, 
waarin de conidiën van Aspevgillus voorkwamen. Het is bekend, 
dat deze op de 0 [ipervlakte van de vloeistof blijven drijven en dat 
het niet gelukt ze ondergedoken te houden. Men kan nu zoi'g dragen 
voor een ongeveer gelijkmatige verdeeling op de oppervlakte van 
die vloeistof en dan met een entoog steeds dezelfde hoeveelheid 
\'loeistof daaiu'an afenten. Wel is waar krijgt men zoo geen volkomen 
gelijkheid van het aantal conidiën in de verschillende knltuurkolven, 
maar de vei'schillen zijn zoo klein, dat zij op het eind i-esnl iaat geen 
invloed uitoefenen ; hoogstens ziet men gedurende de eerste twee 
dagen een gering verschil in de ontwikkelitig. Het zou wel uitvoer- 
baar zijn, te zorgen voor een grootere gelijkheid van het entmateriaal 
maar dit zou met zooveel bezwaren gepaard gaan, dat het de moeite 
niet zou loonen in vei-band met het uiterst geringe voordeel, eraan 
verbonden. Het behoeft wel geen betoog, dat uitzaaiing van een enkele 
conidië hier geheel ontoelaatbaar zon zijn, omdat men dan juist met 
groote individueele verschillen te maken zou krijgen. Deze verschillen 
kan men alleen gecompenseerd krijgen door uit te gaan van een 
groot aantal conidiën bij de enting. 
De schimmel werd gekweekt in glazen kolven (Erlenmeyers) en 
bij de vergelijkende proeven werd steeds dezelfde hoeveelheid kul- 
tnnrvloeistof in de gelijke kolveji gebracht. De kolven stonden in 
een lokaal, dat op constante temperatuur van 24° C. werd gehouden 
met speling van 0. 5° naar boven en naar beneden. De kuituren 
stonden in het donker ; alleen tijdens de entijig en de waarneming 
werd kunstlicht gebezigd. 
In het begin werd dagelijks en later na twee, drie en meer dagen 
bepaald, hoeveel enzytti in de knitnurvloeistof en in de schimrnel- 
massa van een van de kolven Ie vinden was ; gewoonlijk werd 
deze bepaling verricht bij 2 of 3 kolven. Uit een van deze kolven 
werd dan tevens de gevormde schim rnelmassa op een afgewogen 
fiber verzameld en na droging gewogen, zoodat een beeld verkregen 
