248 
werd van de lioeveelheid droge .slof, die ge\oriiid was. De andere 
schiniineltnassa werd in een mortier met belinip van een weinig 
kiezelguhr fijngewreven, daarna gedurende een nni- nitgelrokken 
met de knitnnrvloeistof en vervolgens deze vloeistof afgeliltreerd en 
op enzym onderzoclit ; kende men Jin de hoeveelheid enzym, die 
in de kullnnrvloeistof aanwezig was — dns, die naar builen gedif- 
fundeerd was — dan behoefde men deze maar van de gevonden 
hoeveelheid af te trekken, om te weten hoeveel enzym er in het 
mycelinm voorkwam. 
De hoeveelheid diastase werd bepaald, door na te gaan, na hoeveel 
tijd het zetmeel uit een zetmeeloplossing van bepaalde sterkte, die 
met de enzymoplossing werd vermengd, geheel \erdwenen was, 
waarna dan de hoeveelheid enzym omgekeerd evenredig moest zijn 
met dien tijd. De al of toet aanwezigheid van zetmeel werd onder- 
zocht met behulp van een Jodinmoplossing van bepaalde sterkte. In 
theorie is deze methode niet de beste ; het zon beter zijn, wanneer 
men de hoeveelheid suiker, die in een bepaalden koi’ten lijd uit het 
zetmeel ontstaat, nagaat en dan de hoeveelheid diastase evenredig 
stelt aan de zoo gevonden cijfers. Maar dit is bij de diastase van 
Aspergillus niger niet uitvoerbaar, omdat het hier dikwijls gaat om 
zulke bizondei' kleine hoeveelheden enzym, dat de gevormde snikei- 
niet te bepalen zon zijn. Daarom werd het beter geacht, de te onder- 
zoeken ejizy moplossiiig te verdeelen in een aantal gelijke deelen, 
deze elk Ie vermengen met een zelfde geringe hoeveelheid zeer 
verdunde zetmeeloplossing en telkens na een bepaald tijdsverloop 
een van die mengsels te onderzoeken op de al of niet aanwezigheid 
van zetmeel met behulp vair dezelfde zeer verdunde Jodinmoplossing. 
Uil voorproeven bleek, dat, wanneer men een oplossing gelnuiikt, 
die op 100 gr. watei 62,5 mgr. Jodium en 62,5 mgr. Joodkalinm 
bevat, 1 ccm. hiervan in staat is zetmeelo|)lossing duidelijk blauw 
te kleuren, wanneer deze 1 mgi-. oplosbaar zetmeel in 10 ccm. water 
bevat, terwijl wanneer die hoeveelheid 0,2 mgr. bedi-aagt, er nog 
een duidelijk roodviolelte kleur optreedt. Bij de inwerking van het 
diastalische enzym van A.'^pergiUus ontstaan uit zetmeel, voordat 
dit geheel gehydrolyseerd is, ery throdexirine-achtige Insschenprodnclen, 
die met Jodium een roode kleur aannemen. Zoolang zulke lichamen 
aanwezig waren, werd aangenomen, dat de reactie nog inet geëindigd 
was; pas nadat de kleur na vermenging met de Jodinmoplossing 
geel bleef, werd geacht, dat het zetmeel volkomen verdwenen was. 
Hel spreekt wel van zelf, dat alle vloeistoffen onder dezelfde 
omstandigheden verkeerden. Daarom werd steeds in reageerbuisjes 
5 ccm. van de te onderzoeken vloeistof vermengd met 5 ccm. van 
