244 
een oplossing, die 0,08 7^ oplosbaar zetmeel bevatte en met enkele 
dni|)pels tolnol; dit laatste ten einde bij proeven, die langei- duurden, 
elke ontwikkeling van scliimmels of bacteriën onmogelijk te maken. 
Daarna werd even gesclind ; de buisjes werden vervolgens in het 
donker bij een constante temperatnnr \an 24° C. geplaatst. Na een 
bepaalden tijd werd de vloeistof nit een van de reageerbuisjes afge- 
filtreerd en daaraan 1 ccm. van de bovengenoemde oplossing van 
Jodium toegevoegd. Bleek de kleur dan nog blauw of rood te zijn, 
dan werd deze bewerking eenigen tijd later herhaald, totdat de 
kleur duidelijk geel was. 
Het was de vraag of men op deze wijze, dus eenigszins tastend 
te werk gaande, tot, betrouwbare resultaten kon komen. Ten einde 
hieromtrent zekerheid te verkrijgen, werden eenige voorproeven 
genomen. Van een kuituur vau Aspergillus niger, die 5 dagen oud 
was, werd de vloeistof afgefiltreerd en deze daarna in twee gelijke 
deelen gedeeld. De eene helft bleef onveranderd, de andere werd 
weer iu tweeën gedeeld en de eene helft even opgekookt ter ver- 
nietiging van het enzjm, daarna na afkoeling vermengd met het 
ongekookte gedeelte, zoodat men twee vloeistoffen kreeg, waarvari 
de eene de dubbele hoeveelheid enzjra moest bevatten van de 
andere. Van beide vloeistoffen werd telkens 5 ecM. in een reageer- 
buisje met 5 ccM. zetmeeloplossing vermengd en na bepaalde tijden 
een buisje op de aanwezigheid van zetmeel onderzocht. Het 
bleek, dat de niet vei'dunde oi)lossing na 95 minuten tïiet Jodium 
nog iets roodachtig geel werd, terwijl na 100 minuten de kleui- 
zuiver geel was, zoodat de kleursverandering na 977, minuut had 
plaats gehad. Bij de tweemaal vei-duude oplossing vond die ver- 
andering plaats in den tijd tusschen 180 en 190 minuten, dus 
omtrent J 85 minuten. De verhouding van 97,5: 185 is als 1 : 1,9, 
terwijl de hoeveelheden enzym tot elkaar stonden als 2:1, zoodat 
de fout van de bepaling niet meer dan 5 7, bedroeg. 
In een ander geval was het zetmeel door de onverdunde oplossing 
in 495 minuten gehydroljseeitl, door de tweemaal verdunde in 907 
minuten en door de 10 maal verdunde in 4365 mifiuten. Deze 
getallen verhouden zich als 1 : 1,8 : 8,8, in plaats van 1:2: 10. 
Eindelijk nog een derde geval, waar de enzymoi)lossing 2, 4, 8, 
en 16 maal verdund werd. Het resultaat is uit de tabel op de 
volgende bladzijde te zien. 
Wanneer men in aanmerking neemt, hoe tastend deze bepalingen 
moesten geschieden, dan zal men de overeenstemming tusschen de 
bepaling en de werkelijkheid niet anders dan zeer bevredigend moeten 
noemen ; het verschil bedraagt hier toch meestal veel minder dan 10 “/o. 
