254 
weer eens plotselinge stijgingen worden waargenomen. Het is niet 
wel denkbaar, dat liierbij plotseling de samenstelling van de kultuiir- 
vloeistof een zoodanige verandering zou hebben ondergaan, dat 
daardoor de plotselinge verandering van de cijfers verklaard zon 
kunnen worden. Men kan hier aan niets anders denken dan aan 
een toeneming van de hoeveelheden diastase binnen de cellen van 
de schimmel. En wanneer men in dit geval aan de kultuurvloeistof 
geen grooten invloed op de cijfers voor de diastase mag toekennen, 
dan kan dit ook voor de andere gevallen rdet worden aangenomen. 
Wij mogen dus met vrij groote zekerheid \^erwachten, dat de algemeene 
loop van de lijn van tigunr 1 of 2 ons een beeld geeft van de 
werkelijke hoeveelheden diastase, die in het mycelium van 
niger voorkomen. 
Wanneer wij het bovenstaande als juist mogen aannemen, dan 
volgt hieruit nog meer. Vooreerst, wanneer wij eens een oogenblik ! 
afzien van de latere onregelmatigheden van de lijn, ziet men eerst | 
een zeer snelle rijzing, gevolgd door een bijna even sterke daling, i 
Het eerste zou te verklaren zijn door de vorming van steeds meer j 
en nieuw enzym, itiaar de daling? Er blijft niet veel anders over ' 
dan de conclusie, dal er binnen de cel steeds verinetiging van enzym 
plaats heeft ; deze vernietiging zou dan in de eerste dagen worden 
gecompenseerd en overtroffen door de ineuwvorming, welke laatste 
echter al spoedig hetzij geheel tot stilstand zou komen of zoo gering , 
zou worden, dat zij bij lange na niet voldoende zou zijn om de 
hoeveelheid enzym op peil te houden. ' 
Ik kom thans terug op de onregelmatigheden, die in het dalende i 
deel van de lijn zijn waar te nemen. Men ziet in de beide eerste * 
tabellen, dat na ongeveer 1 maand de hoeveelheid diastase in de ■ 
schimmel plotseling een aaiizieidijke stijging ondervindt. Deze proeven i 
duurden niet lang genoeg om te zien, hoe het verdere beloop zou j 
zijn en daarom juist werd de laatste serie kolven neergezet, ten f 
einde gedurende een langer tijdsverloop het gedi'ag van Aspergillus . 
niger in dit opzicht na te gaan. Het blijkt, dat ook hier na ongeveer ! 
1 maand de rijzing van het enzymgehalte valt te constateeren ; i 
daarop volgt weer een daling, vervolgens weer een stijging, terwijl ' 
na ongeveer 3 maanden de daling blijvend wordt, zoodat er ten | 
slotte zoo goed als in het geheel geen diastase meer overblijft. De 
schommelingen van deze lijn zijn verklaarbaar, wanneer men bedenkt, 
dat de groote stijging in de eerste 3 — 4 dagen samengaat met een 1 
krachtige ontwikkeling van het jonge mycelium. Ditzelfde heeft nu j 
dikwijls later nog weer eens plaats, wanneer de schimmel nieuwe 
conidiën heeft gevoiund en deze, in de kultuurvloeistof terecht I 
