Physiologie. — Den Heer G. Grijns, correspondent der Afdeeling, 
biedt eene niededeeling aan: „Is er verband tusscken het 
opslorpend verinogeii voor stralende warmte en de riekkracht 
van stof en?” 
Voor de kennis van het wezen der gewaarwordingen onzer zin- 
tiugen is bet in de eerste [ilaats noodig te weten, wat de bijzondere 
geaardheid is van den prikkel, voor welks opname liet zintuig ge- 
bouwd is. Voor licht en geluid weten wij, dat de golflengte de 
kwaliteit, de amplitude de sterkte der gewaai'wording bepaalt. Voor 
reuk en smaak is nog niet bekend, welke eigenschap der riekende 
of smakende stof bepalend is voor don indruk, die zij wekken. 
Vooral voor den i-euk heeft het niet aan pogingen ontbroken deze 
in verband te brengen met bepaalde eigenschappen. Tot heden echter 
nog niet met succes. 
De scheikundige eigenscliappen, aan welke wel het eerst en het 
meest gedacht is, bleken niet voldoende van alle eigenaardigheden 
rekeidng te ge\’en. ZwaardemakkiG) komt dan ook in zijn ,, Physiologie 
des Geruchs” lot de conclusie, dat er geen direct verband tusschen 
de scheikundige samenstelling eener stof en haren reuk bestaat. 
IjiÉGKOis’) wees er op, dat een groot aantal reukstoffen op een 
waterop|iervlak gebracht het zelfde verschijnsel verloonen als door 
Prévost’) bij kamfer is beschreven, en spreekt zelfs van een odoros- 
co|)isch [ihenomeen. Het bleek echter, dat ook een aantal niet riekende ! 
stoffen het zelfde x’erschijnsel geeft, en dat dus hierin geen reden j 
ligt, om het rieken met oppervlaktespanningsverschijnselen, waartoe ^ 
VAN Mensbrugge het verschijnsel terugbrengt, in verband te brengen. 
De ontdekking van ZwaardemakeiG), dat een groot aantal reuk- i 
stoffen in waterige oplossing verstoven een geladen nevel geven, j 
wekte de gedachte, dat electrische ladingen een rol zouden kunnen | 
spelen. Zeehuizen^) vond echter, dat ook bij saponinen en antijiy retica, ! 
i 
1) II. Zwaardemakeh, Die Physiologie des Geruchs Leipzig 1895 i 
5) Liégeois: Sur les mouvements de cerlains corps organiques a la surface de | 
l’eau. Arch. de Physiol. 1868 T. 1 p. 35. j 
S) Prévost; Annales de Chemie et de physique XXI p. !254, XXIV p 31,XLp. 1. I 
'*’) H. ZwAARDEMAKER, Ziltingsverslag Ak. v. Wetensch. Amsterdam Deel 24 j 
p. 1630. Deel 25 p. 3 en 512. ^ I 
Versl. Kon Akad. v. Wetensch. Amsterdam Deel 26 p. 1250. 
