281 
die niet rieken eene lading kan worden aangetoond. Het doen ontstaan 
eener electrisolie lading van den nevel bij verstuiving is dns geen 
eigenschap, die karakteristiek is voor de reukstoffen. 
Tyndali/) vond indertijd, dat velschillende reukstoffen een sterk 
absorptievermogen voor donkere stralen hebben. Men kon daarom 
dejiken aan een verband tiisschen deze twee eigenschappen. Het zon 
toch niet onmogelijk zijn, dat de reukstoffen energie aan hunne 
omgeving ontleenden, om die op het reukzintnig ovei' te dragen. 
In dat geval moet men verwachten, dat de riekkracht en het 
warmteopsloi'pend vermogen bij verschillende sloffen zoo al niet 
evenredigheid, dan toch een zeker pai'allellisme zullen vertoonen. 
Op voorstel van Prof. Zwaakdkmakkr besloot ik daarom in deze 
richting een onderzoek te doen. 
Daar het hier om een eerste oriëntatie te doen was, kon van al 
te groote nauwkeui'igheid worden afgezien, waardoor vele moeilijk- 
heden konden worden omzeild. 
Ik bepaalde het absoi-ptievermogen van droge lucht, die door 
een zwak geknikt buisje met de te ondeizoeken vloeistof gestreken 
was, in vergelijking met zuivei’e droge lucht \'olgens een differentiaal- 
methode. Hiervoor werd aan weerskanten \'an een Nernstlamp een 
glazen buis geplaatst, waarvan de einden door klipzonlplaaljes ge- 
sloten werden. Achter deze buizen stonden therrnozuilen van Moij., 
die tegengesteld met den galvanometer van Moi.l waren verbonden. 
Door de eene buis kon lucht of gas gevoerd worden. Dit geschiedde 
door aanzuiging met een spiiorneter. Voor de andere buis was een 
irisdiaphragma aangebracht, waarvan de stand op een grooten giaden- 
boog werd afgelezen. Door meting was de gr(>otte van de opening, 
die met elke schaal verdeeling overeenkwam, bepaald. De galvano- 
meter werd afgelezen door de beweging van het spiegelbeeld van 
een verlichten koperdraad op een millimeterschaal. Bij elke be|)aling 
werd eerst droge lucht door de eene buis geleid en dan het diaphi-agma 
zoo gesteld, dat de galvanometer op nul stond. Dit kon gemakkelijk, 
doordat de o[)eningen in dubbele schermen, die tusschen lamp en 
meetbuizen stonden te gelijk konden worden bedekt of vidjgelaten. 
Daarna werd een tien -minuten lang lucht door de te ondei-zoeken 
vloeistof en door de meetbuis opgezogen. Vervolgens op nieuw de 
stand van het diaphragma bepaald, waarbij wegschuiven der schermpjes 
geen uitslag van den galvanometer gaf; dan de buis een kwartier 
of zoo noodig langer met droge lucht uitgespoeld, en weer het 
nulpunt bepaald. Zijn de beide nul|)unten nagenoeg gelijk, en de 
b J. Tyndall; Heat as a mode of motion p. 366. 
