288 
Aaiiueraen(ie, dat ook in iiet mengsel van het gei'aniol 98.5 
zijn veresterd, zooals door de proef met geraniol alleen werd gevon- 
den, vindt men, dat de volgende hoeveelheden eitronellal veresterd 
zijn : 40.6, 53.3 en 67.2. 
Te\'ens volgt hieruit, dat men geen totale verestering kan ver- 
krijgen zonder nalrinmaeetaat te gebruiken. Ook zelfs door den duur 
van de verhitting tot 10 uur te vergi-ooten werden slechts 93.3 7» 
van het geraidol-citronellal mengsel (1 cM’ op 4 cM®) vei'esterd. 
Hierna werden nog enkele bepalingen verricht waarbij o|) elke 
2 cM.’ eitronellal 0.2 gr. natrinmacetaat (vooraf gesmolten) gebruikt 
werden. 
Gehalte van het mengsel 
aan azijnzuur-anhydride 
Hoeveelheid Citronellal 
veresterd in “/o 
Gemiddeld 
o/o 
A 
B 
95.0 
95.0 
95.3 
95.1 
88.3 
93.5 
- 
93.5 
75.9 
90.0 
92.4 
91.2 
52.9 
84.4 
- 
84.4 
31.2 
54.5 
- 
54.5 
15.25 
40.2 
- 
40.2 
Azijnzuur van 97.2 % 
30.3 
31.4 
30.8 
Dus door de aanwezigheid van het natrinmacetaat is de hoeveel- 
heid geacetjdeerd eitronellal toegenomen voor de mengsels, die 
53 — 95 “/„ anhjdi-ide bevatten, terwijl het op de overigen geen ] 
invloed heeft gehad. De verhoog! ng van de temperatuur door het ! 
toevoegen van het natrinmacetaat is niet de oorzaak, dat de acetj- 
leering hierdoor voor de opgegeven mengsels verbeterd wordt, daar j 
toch l)et vei-hitten in een toegesmolten büis van het merigsel zonder j 
nafriumacelaat bij dezelfde temperatuur (ongeveer 149°) geen betere j 
verestering ten gevolge had. Uit de kromme is echter te zien, dat 
bij het gebruik van natrinmacetaat de aanwezigheid van azijnzuur ! 
nadeelig is, terwijl dit juist zonder natrinmacetaat tot een bepaalde > 
concentratie vooi'deelig is. Er volgt dus uit, dat men bij het gebruik j 
van natrinmacetaat met een andei’e reactie te maken heeft dan | 
wanneer deze stof tnet wordt toegepast. | 
]iiiite)tzor(i, 27 Mei 1918. 
