291 
Meer weei'staiid bieden de bijna vobbagen jongen ; deze knniien 
20 uur bestraling op kapsel A verdragen, zonder dal bun latere 
vrucbtbaarbeid behoeft te lijden. Verlaten eiditer deze jongen de 
broedruimte reeds tijdens de bestraling, dan gaan ze alle zonder 
uitzondering te gronde; een paar nui- veiidijf op kapsel A is reeds 
voldoende ze te dooden. Na een uur bestraling is de hartswerking 
verzwakt en onregelmatig en sterven ze spoedig daarna. In de 
moederlijke broedruimte worden ze vermoedelijk door de cdiitine- 
scliaal der moeder en door de vloeistof, waarin ze zweven, beschermd ; 
een bescherming, welke echter voor de jongere embryo’s, die zooveel 
gevoeliger voor de radinmstralen zijn, niet voldoende is. 
Kortstondige bestraling van een wijfje met dooierrijke eicellen in 
het ovarium, doet wel de eieren te gronde gaan, doch laat de moeder 
ongedeerd, bevordert zelfs de talrijkheid der volgende broedsels, een 
overeenkomstig verschijnsel als men bij de werking van verscheidene 
vergiften op Daphnia pnlex’) ziet, waar het vergif in kleine dosis 
als prikkel werkt. De weei'stand van eieren uit eenzelfde broedsel 
kan zeer verschillend zijn. Somtijds ziet men namelijk naast de eieren, 
die bezwijken gaan, een enkel normaal jong, dat volstrekt niet door 
zijn niterlijk verraadt aan welke gevaren het tijdens of vóór de 
embryonale ontwikkeling was blootgesteld en ook later een noi’inaal 
voortplantingsvermogen kan hebben. Slechts enkele keeren is zulk 
een jong abnormaal gebouwd, zonder dat do afwijking karakteristiek 
voor de bestraling met radium is. Doch over het algemeen zijn deze 
monstra (met abnortnaal profiel of defecten darm) zeldzaam. Bij de 
bestraling wordt dus als regel , .alles of niets” gele\'erd ; vaiidaai' dat 
het mij lot heden nimmer gelukt is mutaties door bestraling met 
radium bij Daphnia pidex te kweeken, zooals b.v. Morgan op groole 
schaal bij de vlieg Drosofdiila vei'ki-egen heeft. De enkele abnormale 
exemplaren werden nimmer geslachtsi-ijp, op één exemplaar na, dat 
zich volkomen herstelde en zelf een normaal nageslacht kreeg, dat 
na 4 maanden nog gezond was. Trouwens mijn waarnemingen bij 
Daphnia pnlex gedurende 8 jaar hebben mij overtuigd, dat bij dit 
gekweekte ras de modificeerbaarheid zeer groot is, de mntabiliteit 
daarentegen gering moet zijn. 
Dat eieren van een zelfde broedsel ongelijkeu weerstand tegenover 
schadelijke invloeden vertooneii, is ook uit andere onderzoekingen 
op proefondervindelijk embryologisch gebied gebleken. Ik herinner 
b.v. aan de oudei-zoekingen van Peakl’) over ongelijketi weerstand 
’b l.c. bldz. 289. 
b Proceedings of the National Acad. of Sciences. U. S. A., Vol. II, bldz. 380. 
