292 
van kippen-embrvo’s legen vei'gifliging met alkolioi, waarbij ook de 
eieren, die nog tot ontwikkeling kunnen overgaan, volkomen normale 
kuikens worden. 
Men zon wellicdit bij de beslralingS[)roeven aan ongelijke bloot- 
stelling der eieren kunnen denken. Dit kan echter alleen gelden voor 
de broedsels met veel eieren, waarliij de binnenste door de buitenste 
tegen de schadelijke stralen wonlen beschermd. Wanneer er, zooals 
vaak het geval was, 4 ot‘ 5 eieren in de broedruimte liggen, zal 
bij de Daphnia, welke vihj in den waterdruppel op de i'ad in inkapsel 
rondzweeft, de blootstelling der eieren vermoedelijk gelijk zijn. 
Wat is de oorzaak van dezen ongelijken weerstand der Daphnia- 
eieren? lilen reducliedeeling der chromosomen, welke vooreen ongelijke 
verdeeling van vadeilijke en moederlijke ,, genen” verantwoordelijk 
zon kunnen zijn, komt bij deze pariheuogenetische ontwikkeling niet 
voor; het ei behoudt het aantal chromosomen der moeder. Een 
overeenkomstig onderscheiil, wal de i-eactie der eieren op schadelijke 
invloeden betreft, heb ik vroeger bij de behandeling der Da[)hnia’s 
met phenylurethaan gevonden '). 
Terwijl bij korte bestraling van een wijfje met rijpe eicellen alleen 
het eerstvolgende broedsel bezwijkt en de volgende broedsels normaal, 
zelfs zeer i-ijkelijk zijn, ziet men bij langere bestraling, dat ook de 
jongere ontwikkelingstrappen der eieren beschadigd moeten zijn, 
totdat ten slotte volkomen steriliteit gevonden wordt. Als gevolg van 
één enkele bestraling kan men bij een Daphnia na tal van abortus, 
plotseling weer normale jongen zien verschijnen, wanneer namelijk de 
jongere oögonia niet beschadigd waren. Zoo heb ik tot 6 Januari 191 7 
nawei-king bespeurd van een bestraling, die 23 November 1916 
gedurende eenige nren op kapsel A had plaats gehad. Na 6 Januari 
werden weer volkomen normale jongen geboren. 
Mijn waarneming, dat bij Daphnia pulex de eiei'en in het laatste 
tijdperk der rijping het meest gevoelig voor radiumstralen zijn en 
dat eerst bij langere bestraling eveneens de jongere eicellen en ten 
slotte de oögonia lijden, maakt het begrijpelijk dat Packard na 
bestraling van Drosophila-larven de jonge vliegen enkele weken 
steriel, later echter weer vruchtbaar zag worden. Bedenkt men, dat 
ook de waarnemingen bij zoogdieren er zeer voor pleiten, dat in 
het bijzonder de rijpe eicellen zeer gevoelig zijn, dan mag men wel 
hel vermoeden nitspreken, dat dit voor het geheele dierenrijk geldt. 
Hoe is het te verklaren, dat de rijpende eiei-en meer toegankelijk 
') l.c. bldz 289. 
2) Journal of exp. Zoology. XIX, bldz. 882. 
