295 
liet celplasina of deze beide beeft geti-otïeii, is de gi-oote ge\ oeligheid 
van liet ei in een tijd[)erk, dat met belangrijke omwentelingen in de 
kern gepaard gaat (vorming van de riclitingsspoel en uitéén vallen 
van het groote kernlichaampje) een aanwijzing, dat de kern 
in her bijzonder den schadelijken invloed der /-f-stralen ondervindl. 
Dat de eerste klieving normaal afloopt en eerst daarna de ontaar- 
ding zich openbaart, zon wellicht een verklaring vinden, wanneer 
men aan de onderzoekingen van Hovmn ') denkt, volgens welke 
bij den Zeeappel eerst aan het einde van het blastula-tijdperk de 
verschillende eig'enscha[)[)en der chromosomen zich doen gelden. 
Dezelfde rijpingsperiode, waarin het ei zoozeer gevoelig is voor 
radiumstralen, blijkt tevens het kritieke tijdperk te zijn voor een 
vergif als phenjliirethaan in bepaalde concentratie, zooals ik elders 
heb uitééngezet ’). 
Op dezelfde wijze als na de bestraling met radium somtijds enkele 
eieren van het broedsel aan den dood ontsnappen en tot volkomen 
n 
normale jongen worden, kwam na de behandeling met ^2000 
nylurethaan somtijds een enkele Daphnia tot ontwikkeling, welke 
in water overgebracht een normale nakomelingschap kreeg. Ook 
hier dus een bewijs, dat de weerstajul der eieren tegenover het 
gevaar, dat hun van de buitenwereld dreigt, zelfs bij deze partheuo- 
genetische dieren, uitermate verschillend kan zijn. Gaan ze in den 
strijd te gronde, dan is echter de wijze van reactie in de beide 
proefreeksen zeer verschillend. Terwijl deze bij de radiumbestraling 
tot een onherroe|)eiijken ondei'gang aan het einde van het blastula- 
tijdperk leidt, ziet men bij de behandeling met phenylurelhaan ten 
gevolge van een schadelijken invloed, die in dezelfde gevoelige periode 
werkzaam is. voldragen, doch na de geboorte niet levensvatbare 
monstra ontstaan, welke niet geresorbeerd, doch uit de broedruimte 
uitgestooten worden. 
Siineiwdtüny der resnJtaten. 
De eicellen van Da|)hnia pulex zijn iti het laatste stadium der 
rijping het meest gevoelig voor de bestraling met radium. Tijdens 
de embryonale ontwikkeling neemt de weerstand toe. 
Bij een zelfde broedsel kan men dikwijls indi vidueele verschillen 
in de gevoeligheid tegenover radiumstralen zien. Het ei, dat den 
schadelijken invloed weerstand biedt, on'twikkelt zich dikwijls tot 
h Jenaische Zeitschr. Bd. 43, 1907. 
’) L. c. bidz. 289. 
