299 
I met een slijpstiik verbonden aan een toestel, bestaande uit een 
I ontwikkelingsapparaat voor koolzuur, dat uit verdund zwavelzuur 
j en natriumbicarbonaat wei'd verkregen en met pliospliorpentuxyd 
1 werd gedroogd, een apparaat voor liet verkrijgen van een hoog 
I vacuüm, bestaande uit een vat met kokosnootkool en een Geisslersclie- 
! buis, een buis voor condensatie van het koolzuur (met behulp van 
I vloeibare lucht) en een vat van ca. 7^ Giler als koolzuurreservoir. ') 
1 Daar het bij deze proeven uitsluitend mijn doel was driephasen- 
; drukkingen te bepalen, was een bepaling van de samenstelling der 
j gebruikte mengsels overbodig. Voor de eerste waarnemingen gebruikte 
I ik een mengsel met groote overmaat koolzuur. Toen de proefbuis 
■ na de vulling in de pefstms was vastgeschroefd en het mengsel tot 
i gewone temperatuur opwarmde, bleek de vaste stof bij gewone 
j temperatuur slechts onder hoogen druk houdbaar Ie zijn. Was het 
I beschikbare volume zóó klein, dat er slechts een kleine hoeveelheid 
I gas aanwezig was, dan trad bij gewone temperatuur een drie- 
I phasenevenwicht van verbinding naast een dunvloeibare (koolzuur- 
! rijke) laag en gas op bij ongeveer 50 atmosferen druk. Werd de 
' druk verkleind, dan verdween de vloeistof onder heftig koken en 
j bleef vast naast gas over. Beneden 30 atmosferen ontleedde de vaste 
> stof onder vorming van een anilinerijke vloeistof, terwijl een sterke 
gasontwikkeling in deze laag was waar te nemen. De vaste ver- 
! binding ontleedt derhalve in vloeistof en gas bij drukverlaging. Het 
: is duidelijk, dat de druk, waarbij deze ontleditig juist begint, de 
driephasencoëxistentie van verbinding, anilinerijke vloeistof en gas 
1 aangeeft. Bij toenemende vergrooting van volume houden wij coëxis- 
! tentie van vloeistof naast gas. Bij gewone temperatuur is het 
I phenylcarbaminezuur dus slechts bestaanbaar bij drukkingen boven 
! ca. 30 atmosferen. In volkomen analogie met de gashydraten zijn 
dei-halve de dissociatiesioanningen \an deze verbinding driephasen- 
evenwichten. Dit geldt ook voor de bepalingen, welke Dittk uitvoerde 
door waarnemen van den druk, waarbij zich gas uit de kristallen 
begint te vormen, of van den druk, waar deze ontwikkeling ophoudt, 
welke natuurlijk theoretisch dezelfde, maar practisch volgens Ditïe 
verschillend zijn. ’) Ditte wijl dit laatste aan onnauwkeurigheden 
van de temperatuurbepaling; m. i. heeft hieraan stellig de traagheid 
der transformatie S — > L -j” ^ schuld. Bij mijn vroegere onderzoekingen 
over het systeem zwavelwaterslof-water heb ik een dergelijke lang- 
zame transformatie ook kunnen constateeren. 7 
7 Zie ook; Deze Verslagen 19. 1058. (1910/11). 
7 l.c. 
’) l.c. 
