308 
tiissclieii (Ie iiielastabiele verlengden van SL^G en SuL^G naar liet 
ontbrekende driepliasenevenwielil gezocht. De bepalingen waren lastig; 
ik heb de exenwicliten niet anders kunnen vinden dan door bij 
constante teinperalnnr na Ie gaan of drnkstijging of driikdaling na 
verloop van tijd optreedt. Hel is duidelijk, dat beneden de driepbasenlijn 
SSbG (tig. 4a) de tweophasencoëxistentie Sb -j- G optreedt en daar 
boven S 4“ G en S -j- S.;. daar S in samenstelling tnsschen G en Sb ligt 
en de coëxistentie van de beide vaste stoffen zich naar hoogeren druk 
zal uitstrekken '). ()|> de driephaseuliju treedt dus de transformatie 
Sb + G ^ S op. De bovenste pijl geeft de omzetting aan bij voliinie- 
vei'kleining, de onderste luj uitzetting. Treedt bij bepaalde tempei’atuur 
een driikdaling op, dan is men boven SSb G ; neemt de druk toe, 
dan is men l»eneden SSb G. Op deze wijze werd een bovenste en 
een onderste grens gevonden, die niet meer dan één atmosfeer, soms 
enkele tienden van een atmosfeei-, uit elkaar lagen. De traaglieid van 
de transfoi'inatie maakte deze wijze \'an werken nookzakelijk ; de 
onderste grens lileek beter re|)roduceerbare waarden te leveren dan 
de bovenste. De verklaring hiervoor moet in.i. worden gezocht in 
het feil, dat de transformatie S S15 O gemakkelijker plaats grijpt 
dan de omgekeerde. Dit ligt ook voor de hand, daar de inwerking 
van G op Sb uitsluitend oj) de grens van de twee phasen kan plaats 
hebben en een vorming van een pliase S de in werking kan stopzetten. 
De waarden van de onderste grens zijn dan ook in tabel 4 vermeld ; 
de bovenste grens wij*kt bovendien, zooals gezegd, vaak niet meer 
dan een fractie van een atmosfeer van de onderste af. De relatieve 
ligging der driephasenlijnen is werkelijk die, welke met behulp van 
den quadrupelpuntsregel voorspeld werd. 
8. De analyse van de verbinding leverde geen moeilijkheden. De 
resultaten van de analyses waren i-esp.' 1,00, 0,97 en 0,99 mol. CO, 
op 1 mol. /Moluïdine. De verbinding bevat dus gelijke moleculaire 
hoeveelheden van de beide conqionenten. 
9. Overzicht van de residtalen. 
De vier onderzochte systemen levei-en vrijwel samenvallende drie- 
pliasenlijnen Li 1 j,G. De kritische eind[)unlen liggen dicht bij elkaar. 
Het grooie verschil tussclien de stelsels zit alleen in de ligging der 
quadru|>elpunleu. In label 5 zijn de vier systemen naar opklimmende 
quadrnpelpuntslemperaturen gerangschikt. De volgorde in temperatuur 
') Dit is ook oumiddellijk uit de relatieve ligging der driephasenlijnen in fig, 4a 
af te leiden. 
