318 
Samenvatting. 
Door toepassing van de nieuwere beschouwingen omtrent de elec- 
tromotorische evenwicliten op het Volta-effect werd het resultaat 
verkregen, dat bij polarisatie en passiveering de verandering in het 
Volta-etfect volgens deze theorie groot moet zijn, en dat bij deze 
verschijnselen bet Volta-effekt zelfs het grootste deel van de totale ver- 
andering in de electromotorische kracht zou uitmaken. Vervolgens 
werd er op gewezen, dat indien de Volta-effecten tusschen metalen 
die in den innerlijken evenwichtstoestand verkeeren, werkelijk zeer klein 
mochten zijn, waarover de meerlingen nog uitéénloopen, maar hetgeen 
wel door de in den laatsten tijd genomen pi’oeven waarschijnlijk is 
geworden, dit volgens de theorie als een zéér karakteristieke eigen- 
schap voor metalen in den innerlijken-evenwichtstoestand opgevat zou 
moeten woi-den. 
Daar het Volta-effect in ieder geval in de gegeven theorie van 
de electromotorische evenwichten principieel niet verwaarloosd mag 
worden, werd er nu rekening mede gehouden. De gi-ootheden, die 
bij het meten van potentiaalsprongen metaal-electrolyt gevonden 
worden, en die hier experimenteele electrische potentialen genoemd 
zijn, bevatten steeds een onbekend Volta-effect hetgeen vei'oorzaakt, 
dat uit de genoemde potentialen, de verzadigingsconcentraties der 
metaalionen (i-esp. de ,,Lösungtensionen”) niet zijn te bei-ekenen. 
De nieuw afgeleide betrekkingen, \wa,Q.\''u\ \\q\ oplosbaarheidaproduct 
van het metaal, het oplosbaarheuhqaotient van het niet-metaal i-esp. 
de electi’onen-concenti'atie in den electroljt voorkomt, bevatten echter 
het Volta-effect niet, en stellen ons in staat een oplo.d)anrlieüh- 
producten-reeks van metalen en een oplosbaarheids-qnotienten-reek.'i 
van metalloiden op te stellen, zooals dan ook reeds is geschied, 
waaruit men conclusies kan ti’ekken omti'ent het chemisch en elec- 
trochemisch gedrag der elementen. 
Algemeen en Anorg. Chem. Laboratorium 
der Universiteit. 
Amsterdam, Sept. 1918. 
