355 
leiule combinaties \'an en h^, gerangschikt naar O[)kliininend0 
waarden van Ai’ -|- A/. Vergelijkt men die reeks van waarden van 
Al’ -j- A,’ met de getallen van kolom 5, dan vindt men de in kolom 
7 aangegeven indicestripletlen met Aj = 0, die voldoen, waarbij 
aileen op de niet-cursief gedrukte indicestripietten te letten is. Door 
alle waarden \'an Ai’ -j- A/ met 6 te \ ermeerderen, en weer te 
vergelijken met de getallen in kolom 6 vindt men op dezelfde wijze 
de in kolom 8 aangegeven indicestripietten met A, = 1. Op dergelijke 
wijzen worden de kolommen 9 en 10 samengesteld. 
Ziet men nu, in verband met de voor kleine waarden \’an xl- 
optredende afwijkingen (vergl. p. 356), af van de eerste vier lijnen, 
dan zijn er van de overblijvende 19 lijnen sleclits 2, die niet beboeren 
tot (tiiet cursief gedrukte) indicestripietten, waarvan niet alle indices 
of even, öf oneven zijn. Oaat men na, of alle te vei wachten lijnen, 
die aan deze voorwaarde voldoen, aanwezig zijn, dan blijkt, dat er 
nog 5 zonden moeten voorkomen. De betreffende indicestripietten zijn, 
cursief gedrukt in de tabel (kolom 7 — 10) opgenomen en toegew^ezen 
aan die lijnen, wier [)laats het dichtst de voor deze lijnen verwachte 
plaats nabijkomt. 
Het verschil tusschen de plaats, w^aar die lijnen gevonden worden 
en die, waarop zij verwacht zonden worden, is in al die gevallen 
gering en kan voor twee gevallen daaraan toegeschreven wmrden, dat 
de betreffende lijn van eene naburige lijn niet gescheiden gezien 
kan worden; het overtreft in alle gevallen in verband met de 
kleine waarde van A niet de onzekerheid der waarneming. 
Er is dus genoeg aanwijzing voor het aannemen van een structuur, 
die vereenigbaar is met het bij voorkeur optreden van interferentie- 
lijnen, die toe te schrijven zijn aan terugkaatsingen op netvlakken 
met enkel even of oneven indices-tripletten. 
Het ontbreken van indicestripietten, waarvan niet alle indices öf 
even, öf oneven zijn, wijst op gecenterde zijvlakken. 
Uil het atoom-gew'icht (119.0), het soortelijk gewicht (7.285 bij 
18°), het getal van Avog.vdro (6,06.10”) en de golflengte voor Ci<A'a 
(1,541.10^®) volgi met A = 0.01734 en q = 6,06 (wat later bleek nog 
beter te voldoen dan 6), voor het aantal atomen per cel de waarde 3,02. 
Wij komen tot het aantal 3 door atomen aan te bi-engen in de 
hoekpunten van de cel en in de centra der prismavlakken. 
Dit is voor zoover ons bekend is, het eerste voorbeeld, waarbij wel 
in de centra der opstaande vlakken, evenwel niet in die der bases 
atomen gevonden worden. 
Behalve de bovenbehandelde tripletten moeten bij deze structuur 
nog andere tripletten tot interferentielijnen aanleiding geven. Dan 
