Natuurkunde. — De Heei- Kamerlingh Onnes biedt namens FroC. 
W. H. Keesom aan: Mededeeling N". 2/muI het Laboralofiiim 
voor Natunrknnde en Phjsisclie Sclieikiinde der Veeartsenij- 
kundige Hoogeschool : A. J. Fue en N. H. Kolkmeijek : 
,, Onderzoek met behulp van Itöntgen-slralen naar de kristal- 
structuur van loit en grauw tin. lil. De structuur van 
grauw tin”. 
(Mede aangeboden door den Heer JuLius). 
In deze mededeeling zullen wij uit het door ons oi)genomen en 
in mededeeling N“. 1 (Jmd 1918, p. 191) in eene (igunr tegelijk 
met dat voor wit tin weergegeven Röidgenogram de kristalstruclunr 
van het grauwe tin atleiden. Daartoe zijn in de eerste kolom van 
tabel I opgenomen de afstanden van de doorsneden der intei’ferentie- 
lijnen met het vlak, gaande door de as van den invallenden Röntgen- 
biindel en loodrecht op de lengterichting van het preparaat, tot het 
punt, waar het verlengde van die as het tilm zou tretfen, gemeten, 
terwijl het tilm in een plat vlak ontwikkeld is en gecorrigeerd 
wegens de dikte van het pi-eparaat (vergel. Mede<l. N°. 2a, p. 354). 
De intensiteiten zijn aangegeven met zz zeer zwak, z zwak, m 
matig, 8 sterk, zs zeer sterk. Kolom 2 bevat de daaiadt (straal der 
camera 27,3 m.m., te verminderen met de halve dikte v an het film, 
d. i. 0,1 m.m.) afgeleide waartlen van 
Door deze getallen te vermenigvuldigen met 0,808, d. i. het qiia- 
draat der verhouding van de golllengten van Cuk^^ e" Ouhg, is uien 
in staat de getallen, die van de /l-lijn afkomstig kunnen zijn, af 
te zonderen en daardoor eene lijst samen te stellen, die nitsluitend 
«-waarden bevat. 
Volgens eeiie algemeene methode van berekening, waarbij we van 
een willekeui-ig assen-systeem uitgingen, en waaro\’er wij ons voor- 
behouden eene nadere mededeeling te doen, bleek het grauwe tin 
waai-schijtdijk regulair te zijn. In dit geval moeten onze getallen 
voldoen aan de vergelijking: 
waarin A eene constante, en /i, de indices van Miller, X golflengte 
Röntgenlicht, a, ribbe elementaire kubus. 
