422 
Daar de polariseei'ende werking van de zijwanden der glazen 
bakjes niet is onderzocht, hebben deze getallen geene volstrekte 
waarde, doch geven zij de verandering door de geadsorbeerde lucht- 
laag ongetwijfeld goed weer. 
6. Verandering van de grootte en den invloed der laag met den tijd. Het 
kan niet anders of de dikte der geadsorbeerde Inclitlaag, dus ook 
hare optische invloed neemt met den tijd toe. Ten einde dezen invloed 
na te gaan, moeten de instellingen in korten tijd verricht worden. 
Die van den Polarisator zijn achterwege gelaten, omdat uit § 5 blijkt, 
dat de inxloed der luchtlaag op het liersteld azimut zeer gering 
is en ongeveer van de orde van grootte der waarnemingsfouten is. 
Ten einde de waarnemingen in korten tijd te kunnen verrichten, is 
er slechts bij een invalshoek waargenomen, nl. den hoek 79°46^ 
die zeer dicht bij den hoofdinvalshoek is gelegen, terwijl ook de 
Analysator zich steeds in een zelfde kwadi'ant bevond. De bepaling 
van het fazeverschil, dat bij de metallieke terugkaatsing tusschen de 
componenten, loodrecht op en in het invalsvlak trillende, ontstaat, 
geschiedde alleen door dit fazeverschil op te heffen''). 
De verschuiving der verplaatsbare compensatorwig was dus uit- 
sluitend van 49.52—^63.86 (zie ^ 4). Op deze wijze blijven de 
fouten, ten gevolge van de afwijking van het licht in den Polarisator 
en den onj nisten stand van de polarisatiev lakken der compensator- 
wiggen, bestaan, doch hun invloed op de te bepalen kleine verandering 
is als van de tweede orde te beschouwen. Echter heeft tnen er 
vooral voor te zorgen, dat de invallende lichtbundel steeds uit het- 
zelfde deel van het spectrum wordt genomen en dezelfde richting 
behoudt, d. i. steeds op het midden der s|)leet van den goniomeler- 
collimator valt. Een kleine verplaatsing van het spectrum, die nog 
niet de hoogte van het spectrum bedroeg, wijzigde reeds de corn- 
pensator-instelling met 0.06. Dit is toe te sclirijven aan de ver- 
andering van den invalshoek. Bij de waarnemingen bevond zich het 
kwik in een ondiep ijzeren bakje, op den bodem van een bronzen 
cilinder bevestigd. Twee zijbuizen, door vlakke glazen met evenwijdige 
zijwanden afgesloten, waarvan de assen in een zelfde rneridiaan-vlak 
van den cilinder liggen, veroorloven het licht onder den gewenschten 
invalshoek op het kwik te laten vallen. Door een pijpje in het 
bovenvlak van den cilinder brengt men het kwik in het bakje. Dit 
cilindrische huisje wordt aan het midden van den goniometercirkel 
•) Zie SissiNöH, Proefschrift, pg. 79; Arch. Néerl., 20, 196, 1886. 
