427 
neaiingen op een vrij kwikoppervlak, dan wel op kwik tegen glas 
zijn genomen. In het laatste geval kunnen krassen op glas de te 
lage waarde van het hoofdazimnt hebben bewei'kt. Ook de te lage 
waarde van het hoofdazimnt door Quinckk bepaald, moet aan krassen 
op het glas te wijten zijn'). De waarnemingen \an Des Couj)hes zijn 
op een vrij oppervlak verricht. De afwijkingen schijnen aan onnauw- 
keurigheden in de waarnemingen toegeschreven te moeten woialen. 
Drude verkrijgt een schoon kwikoppervlak met behulp van twee 
trechters. Hierover wordt niets naders aangegeven. De methode 
zal overeenkomstig zijn aan de overstortingsmethode van Röntgen. 
De waaiTiemingen werden binnen twee uren na de vorming van den 
kwikspiegel verricht. Qüincke en Meyek gebruikten een kwik- 
oppervlak tegen glas. Eene oppervlakte-laag tnsschen kwik en glas 
heeft ongetwijfeld de te lage waarde \ an den hoofdinvalshoek bewei'kt. 
Meese verrichtte ook waarnemingen op kwik tegen glas en toont 
de aanwezigheid van daarbij bestaande oppervlakte-lagen aan. Uit 
zijne waarnemingen zijn de hier gegeven / en // berekend. In hoe- 
verre eene verdichte luchtlaag ook eene werking heeft nitgeoefend 
is niet na te gaan. Uit de door ons bepaalde waarden en die \an 
Drude, Meese en Meyer, wiens zeker te lage waarde voor I niet in 
rekening is gebracht, \’olgen als de waarschijnlijkste waarden der 
optische constanten voor kwik 
/ = 79°27' R = 35°43'. 
9. De dikte der geadsorbeerde luchü(tag. Zoowel van Rijn van 
Alkemade (zie § 1), als Drude hebben betrekkingen aangegeven, 
waaruit de dikte der op|)ervlakte-laag is af te leiden. V^olgens DrudeU) 
is de verandering in het fazeverschil tnsschen de componenten van 
het ternggekaatste licht, evenwijdig aan en loodrecht oi) het invals- 
vlak, die de ojipervlakte-laag teweegbrengt. 
/. 
A' - A = 
4.-T Cos(f Sin^cp (a — Cos'^(f) 
X {a — Cos' 
' (a—C os'^cf) /Yj__ 1 ^ 
dl 
o 
Hierin is (p de invalshoek, L de dikte der oppervlakte-laag, de 
brekingsaanwijzer in deze laag op een afstand / van hel terng- 
kaatsend metaaloppervlak. 
Cos 4 H Sin 4 H 
ShCItg'^ I ’ ' ShCItg'^ I. 
De brekingsaanwijzer n der oppervlakte-laag zal toenemen bij 
nadering tot het terngkaatsend metaaloppervlak. Neemt men voor 
b J. J. Haak, Proefschrift, Amsterdam, 1918, pg. 47. 
-) Drude, Wied. Ann., 39. 481, 1890. 
