466 
Bakhuyzen, die reeds iii J895 getijconstaiiteii voor Helder, IJmuideii } 
en Hoek van Holland liet berekenen, bleek nit een ingesteld onder- i 
zoek, dat de overeenstemming tnsschen waarneming en berekening ii 
voor IJmniden wél, voor Helder echter weinig bevredigend was. 
In het Geographical Journal (Aug. 1918) is een kort bericht op- | 
genomen meldende dat Commander Warburg R. N., op grond van | 
eene vergelijking, nitgebreid over vei’scheidenejaren, tot de overtuiging j 
gekomen was, dat de getijden in de Noordzee op de Britsche kusten ! 
op onvolkomen wijze bij toepassing der getij(*onstanten werden j 
weergegeven. Zijne meening is, dat dergelijke verschillen tnsschen theorie 
en waarneming hun grond kunnen vinden in het optreden van seiches 
(eigen schommelingen der watermassa’s onder den invloed van wind) 
en dat ook interferentie tnsschen de golven stammende uit het Kanaal 
en zich voortplantend uit de Noorweegsche Zee langs de Schotsche 
kust hierbij eene rol zou spelen. j 
Het is duidelijk, dat het laatstgenoemde verschijnsel geen oorzaak j 
van verschil kan zijn, daar hierdoor geen golven met aan de theorie , 
vreemde perioden kunnen ontstaan. | 
2. Het scheen mij wenschelijk om, alvorens de weg eener directe i 
vergelijking in Ie slaan, volgens een andere, meer economische, zij 
het ook minder scherp afgebakende methode te trachten tot een 
nadere kennis te geraken van mogelijke variaties in de gelijbeweging, 
niet voorzien in de asti-onomische en physische theorie, waarbij dan } 
in de eerste plaats aan meteorologischen invloed, voornamelijk van 1 
den wind, wordt gedacht. De aangewezen weg is gebruik te maken i 
van de uitvoerige gegevens door den Algemeenen dienst van den j 
Waterstaat gepubliceerd; voor eiken dag sinds het jaar 1884 zijn | 
in die publicaties opgenomen : j 
r. de waterstand van eiken dag op de uren 2, 8, 14 en 20. i 
2". de hoogten en tijdstippen van hoogsten en laagsten waterstand, ! 
eveneens \’oor eiken dag, beide ten opzichte van A. P. en N. A. P. ! 
3“. maandgemiddelden van deze grootheden. | 
Omtrent de wijze waarop de hoogste (H. W.) en laagste (L. W.) j 
waterstand binnen een etmaal tot stand komt kan men zich de j 
volgende voorstelling vormen. j 
Daar het hoofdgelij verreweg het grootst is, zullen de uiterste j 
waarden — afgezien van aan het eigenlijk getij vreemde storingen [ 
- voorkomen in den om trek van de grootste en kleinste waarden 
van M,. 
De nevengetijden M^, M„ enz. zulloi in vast verband met M, zich 
doen gelden, <]at \oor II. W. niet gelijk en tegengesteld is aan dal 
