467 
voor L. W. ; hun gezamenlijke invloed moge door i\li, en Mi worden 
voorgesteld. 
De overige getijden Sj, N; K, O. enz. zullen, daar zij ten opzichte 
van Mj in cyclisch varieerende verhouding staan, op systematische 
wijze het maximum en minimum verschniven en de tegenstelling 
op een gemiddeld constante wijze verscherpen met gelijke absolute 
grootheden voor H. W. en L. W. ; deze grootheid moge Q genoemd 
worden. Het verschil tnsschen het nnlpunt van de schaalatlezing en 
gemiddeld niveau wordt I (index) genoemd. 
Men kan dan stellen: 
H. W. = M,, + Q + 1 
L. W. = Ml — Q 4- 1 
waaruit volgt 
2 Q ^ (H. W. — L. W.) — (Mi, — M]) 
2 I = (H. W. + L. W.) — iMu + Ml). 
De grootheden Mh en M| kunnen terstond ontleend worden aan 
het werk ,,Getijkrommen voor plaatsen aan de Nederlandsche kust 
en benedenrivieren door M. H. van Beresteyn”, uitgegeven (1911) 
door den Algemeenen Dienst van den Waterstaat, zoodat uit deze 
formulen de grootheden I en Q, zonder veel moeite te berekenen zijn. 
De grootheid 1, op deze wijze afgeleid, moet binnen nauwe grenzen 
overeenstemmen met den gemiddelden waterstand berekend uit den 
stand op de uren : 2, 8, 14 en 2Ü en — indien maandgemiddelden 
worden gevormd uit een groot aantal jaren — de jaarlijksche 
variatie vertoonen. 
De grootheid Q zou, indien het gemiddelde dagelijksche getij- 
vei'schil uitsluitend bepaald kan wordeji door de getijconstanten. 
dezelfde moeten zijn in elke maand; indien meteorologische invloeden 
in het spel treden kunnen systematische vei'schillen verwacht worden 
in den vorm van een jaarlijksche variatie. 
3. Voor dit onderzoek zijn, vooi’ 17 plaatsen gelegen aan tle 
Nederlandsche kusten in de Noordzee en Zuiderzee, maandgemid- 
delden gebezigd o\er een tijdvak van 25 jaren, 1892 — 1916, zoowel 
van H. W. en L. W. als van den gemiddelden waterstand. 
In tabel 1 vindt men \’oor deze plaatsen het dagelijkse!» verval in 
elke maand; de waarschijnlijke fout dezer grootheden is berekend, 
maar woi'dt hier kortheidshalve niet gegeven; zij is oveial klein; 
de i'egelmatige gang wijst trouwetis terstond op de vertronw^baarheid 
dezer getallen. 
Bij de zes eerste stations ti-eedt een duidelijk nitgespi'oken jaar- 
lijksche \ai-iatie Ie voorschijn met een gimotsle waai'de oi»isireeks 
