I 
Dierkunde. De Heer .1. F. van Bkmmrt,en doet een mededeeling 
over: „De beteekenis van generieke en specifieke kenmerken, \ 
getoetst aan de vleugelteekening der Sphingiden’ . j 
Wanneer de regels voor ’t klenrenpatroon der vleugels, die ik j 
uit vroegere onderzoekingen, zoowel van anderen als van mijzelf, 
lieb meenen te mogen afleiden, juist zijn, dan moeten ze geschikt 
blijken om bij ’t in behandeling nemen van een nieuwe groep als 
leiddraad te dienen voor ’t kiezen van een uitgangspunt, d. w. z. 
van een vorm, die hel gemeenschappelijk patroon in zijn oorspron- 1 
kelijkste, minst gewijzigde gedaante vertoont. j 
Te oordeeleti naar die i'egels, schijnt van de mij bekende | 
Sphingiden, Smerinthus populi (Fig. 1) mij een zeer oorspronkelijke | 
vorm, niettegenstaande de roode beharing die aan den bovenkant | 
het wortelveld der achtervleugels bedekt, en daar het primitieve j 
patroon verduistert. | 
Immers voor- en achtervleugel komen aan boven- en onderkant j 
sterk met elkaar overeen, en vertoonen een patroon, dat over de 
geheele vleugeloi)pervlakte naar hetzelfde eenvoudige motief van 
teekening is opgel)Ouwd, t. w. regelmatige afwisseling van donkerder [ 
en lichter dwarslijnen en banden, samengesteld nit vlekken, die in ! 
beide • een sterke neiging vertoonen tot deji halvemaanvorm | 
(met (Ie convexiteit naar buiten), maar toch hiei‘ en daar duidelijk j 
biconcaaf (zandloopervoiMiiig) zijn. Hierbij zij voorloopig afgezien | 
van de schakeeringen in lint, die zoowel in de donkere als in ^de I 
lichte \lekkenbanden voorkomen. Op den bovenkant van den voor- | 
vleugel (b.k.v.v.) loopen tei- weerszij van de lichte discoïdale vlek I 
en op eenigen afstand van deze, twee van die donkere lijnen, 
waardoor een donkerder middenveld wordt gescheiden van twee 
lichleie dwaï’sbanen, die elk voor zich aan den anderen kant weder 
door een dergelijke handlijn van donkere vlekken worden begrensd. 
Schuin over dit donkere middeiiveld, langs den buitenkant der 
lichte discoïdaalvlek, kan men echter nogmaals een donkere hand- 
lijn onderscheiden, en in het gedeelte lusschen deze laatste en de 
buitenste grenslijn nog eenmaal een veel flauwere reeks van vlekjes. 
Hovendien is de voorzoom vati den vleugel, aan de binnenzijde van 
de discoïdaalvlek, iets lichter dan het o\’erige iTiiddenveld, dat 
trouwens naar den achterrand toe in donkei'heid loeneemi, en in 
