482 
S[)hiiigidei», zoowel aan hoven- als aan onderkant, schoon ’t meest 
aan de laatste. Bij een algemeen overzicht der vlengelteekening van 
Lepidoplera, dat ik lang vóói' Botke’s proefschrift ondernam en in 
’t Engelscli redigeerde, maar tot nn toe in portefeuille hield, achtte 
ik het zelfs vvensclielijk voor dit eigenaardige teekeningsmotief een 
hijzonderen naam ie verzinnen, en noemde het ,,Cosside markings”. 
Het zon nn zeer goed kunnen zijn, dat ook deze tot éen ond en 
oorspronkelijk, algemeen voorkomend motief van teekening bleken 
terug te voeren, welks verband met het systeem van tnsschenader- 
vlekken nog nader ware uit te maken, al heeft Botkk daartoe een 
zeer verdienstelijke poging gedaan. 
Dat een ,, sympathische” teekeiiing jnist nit hoofde van dit 
nabootsend karakter jonger zon moeten zijn dan andere patronen, 
ontken ik ten sterkste. Elk der elementen, nit wier samenwerking 
dit sympathische karakter voortsprnit, kan op zichzelf berusten op 
ei-felijke tendenzen van zeer hoogen phylogenetischen ouderdom. 
Jong kan alleen de specifiek en speciaal hooge graad dier samen- 
werking zijn, en zelfs dit behoeft nog niet per se het geval te wezen. 
Onder de Fieriden, Papilioniden en Nymphaliden dragen de 
,,Mimicrislen” waarschijnlijk in de meerderheid der ge\'allen oudere 
en oorspronkelijker monteeringen dan de overige z.g. typische leden 
hunner familiën, zooals ik dat in mijn inededeeling op het Intern, 
Entomologen-congres te Oxfoi’d in 1912, in ’t licht stelde. 
Bij tal van Geometriden, die in de herfst nit de pop komen, 
liernst hunne gelijkenis op een dor blad, behalve op den gehakkelden 
vorm hunner vleugelranden en op den loop en de rangschikking 
der donkere dwarslijnen, vooral op de lichtgele kleur. Is nn daarom 
die kleur jonger dan andere tinten? M.i. evenmin als de bedoelde 
vorm der vleugelranden en de verdeeling der lijnenteekening dit 
behoeft te zijn, al mag men in ’t algemeen een gehakkelden vleugel- 
1 ‘and nit een afgei'onden afleiden. 
Zoo wordt ook het klaarblijkelijke verband tnsschen vlekken, 
streepjes en netmazen 0 |) de xlengels der Cossi'den, dat men door 
eenvoudige waarneming en door vergelijking met de Zeuzeriden om 
zoo te zeggen slechts heeft af te lezen, niet nader verklaard door 
de opmerking, dat de overheersching van het netmotief een sympathische 
gelijkenis op boombast te weeg brengt. De vi'aag blijft: hoe komt 
de vlengelteekening dei' Cossideii aan de neiging tot den o\ergang 
in het ' netkarakter, en hoe oud is die neigitig? Men heeft daarbij 
in ’t oog ie honden, dat ook bij vele andere insecten nit allerlei 
orden diezelfde neiging vooikomt, en dat zij eveneens wordt aan- 
getroffen bij het aderstelsel, dat met de verdeeling der kleurstoffen 
