485 
donkere tusschenadeivlekken naar achteren toe grooter en vooral 
meer intensief zwart worden, en deze acliterwaartsclie toename is 
de eenige aanduiding vari overeenkomst met de oogvlek van 
Ofschoon dus in dit laatste 0 [)zicht liliae bijna e\'en weinig gelijkenis 
met ocellata vertoont als po]>ul[, doet dit niets af lot de waaiheid 
en de waarde van het feit, dat bij tal van Sphingiden de achler- 
bnitenhoek van voor- zoowel als van achtervleugel eeii donkere 
pigmentatie vertoont, die tot een oogvlek kan gedifferentieerd zijn. 
Men kan dit ook uitdrukken door te zeggen, dat de boxenbeschre- 
ven achterdi'iehoeksvlek niet slechts lot den voor\ leugel beperkt is, 
maar ook veelvuldig aan den achtervleugel optreedt. 
Op dien voorvleugel kan nu de genoemde vlek evengoed als op 
den achtervleugel het karakter van een oogvlek aannemen, zooals 
blijkt uit meerdere Sphingideusooiieu, lot verschillende geslachten 
hehoorend, b.v. IJaphnusd aUanthi 
Andere soorten daareulegen hebben zooals gezegd een enkele of 
dubbele, niet geditferenlieerde, dus niassieve vlek nabij den achter- 
buitenhoek van deu \'. v., I».v. 0.v.yamhuly.x cnnescens, en ook dit 
herhaalt zich op deu a. w, b.v. bij Smerinthus querrus. Onder de 
mij ter beschikking staande Sphingiden scheen Pholns labrusiae (kig. 6) 
mij een bijzondei' belangwekkend kleurenpatroon Ie bezitten. Terwijl 
toch aan de onderzijde de overeenkomst tusscheii \oor- en achter- 
vleugel zeer groot is, en beide de gebruikelijke eenvoudige teekening 
van de lijnen II en 111 op overigens bijna eeiikleiirigen zacht groen- 
gelen grond vertoonen, waarbij zich slechts langs de builenraiideu 
een iets afwijkend gekleurde partij voegt, die door een eigenaardige 
zigzaglijn van ’t overige vleugelveld gescheiden wordt, en die zich 
blijkbaar uit lijn I heeft ontwikkeld, bestaat aan de bovenzijde een 
diepgaand verschil liisscheu beide vleugelparen. De voorvleugels zijn 
bijna éénkleurig donker-dofgroen, en komen in dat 0 |)zicht volkomen 
overeen met het geheele lichaam van het diei’. Toch zijn sporen van 
rrieerdere dwaï’slijnen goed te onderscheiden, en steekt vooi’al het 
middenveld, begrensd door lijnen III en V, door een dojikerder 
groene tint tegen den oxerigeu vleugel af. Maar aan de buitenzijde 
van dit middenveld zijn twee ongeveer vierkante veldjes van een 
grijsbruine kleur als ’t ware uit het groen uitgespaard, het ééne 
ongeveer in ’t midden, het andere aan den achlei'rand, zoodat de 
indruk ontstaat van twee bruine gordijnt)es \'ooi' lage venstei’tjes in 
een groenen wand. Die indruk wordt nog versterkt doordien in dit 
bruin de gekromde onderdeelen der dwarsstrepen talrijker en duidelijker 
aanwezig zijn dan in ’t groen. In ’t middenvenster zijn vier van die 
boogstree[)jes, in ’l achterraam twee. 
