487 
streeksche gevolgen van eene voor het dier nuttige uitwerking 
worden opgevat. 
Uit de vergelijking \'an Sm. jW/mli met ocelluta, en van heide 
met andere Spidngiden meen ik de volgeiïde conelnsies te mogen 
trekken. 
Het kleni'enpatroon van popiül is primitiever dan dat xan ocelhtta, 
het beantwoordt aan de eisclien, die men voor een ooi'spronkelijk 
patroon mag stellen, en het stemt overeen met het gi'ondplan der 
vlengelteekening zooals men dat bij Arctiïden en hoogstwaarschijidijk 
bij tal van andere families van Heterocera, en vermoedelijk ook 
Rhopalocera aaidreft. Het is dns niet alleen onder dan het geslaelit 
Smerinthns, maar zelfs dan de familie der Sphingiden, weliicdit dan 
de orde der Lepidoptera. Men kan het dns niet zonder meer als 
een generiek klenrenpatroon bestempelen. 
Het klenrenpatroon der bovenzijde van ocelhtta kan van dat xan 
populi afgeleid xvorden dooi’ aan te nemen, dat de bij deze laatste 
voorkomende bandreeksen van tnsschenadervlekken op eigenaardige 
wijze zijn vervormd. Maar elk dezei’ xvijzigingen op zichzelf wordt 
even goed bij tal van andere Sphingidensoorten en zelfs geslachten 
aangetroffen. Men kan dns volstrekt niet aannemen, dat zij nit- 
slnitend door ocelhtta zijn verxvorven gedurende het ontstaan dezer 
soort uit een /a>/m,//-achtigen voorvader. Zij zijn derhalve elk op 
zichzelf niet kenmerkend voor ocelhtta, en mogen dns niet als spe- 
cifieke eigenaardigheden dezer soort xvorden opgevat. Slechts de 
bijzondere combinatie der wijzigingen van het grondtjpe en de 
fijnere nuances xvaardoor zij zich bij ocelhtta onderscheiden van de 
gelijksoortige modificaties bij verxvante vormen, drukken ten slotte 
op ocellata het soortkarakter. 
In geen geval kan het onMactu der bedoelde xvijzigingen van het 
primitieve patroon toegeschreven xvorden aan den invloed der be- 
scherming tegen vijanden, die ocelhtta dankt aan het gebruik, dat 
zij (instinctmatig) van hare oogvlekken maakt. Wel daarentegen kan 
de speciale, verfijning en uitwerking in details, xvaardoor het patroon 
van ocellaUt nitblinkt boven dat van verxvante Sphingiden, een gevolg 
zijn van de natuurlijke selectie, die zich kon doen gelden van het 
oogenblik af, dat dooi’ een toevallig samentretfen van erfelijke 
variaties van het gemeenschappelijke S[)hingidenpatroon met bijzondere 
omstandigheden der levensxvijze, een gelijkenis xvas ontstaan met 
den ko|) van een groot-oogige nil, xvaardoor Imitzoekende vogeltjes 
en kleine zoogdieren verschrikt xverden. 
Groningen, October 1918. 
