506 
De reusachtige Balaeiioptera plijsalus, die eveneens slanker is dan 
Phocaej)a cominnnis, vergelijkend niet deze laatsie, van nog verdere 
\ervvantscliap, maar die zij 5323 maal in gewicht, berekend naar 
de lengte, overtreft, vindt men, bij eene verhouding der netvlies- 
vlakken vaji 11500:1225 mi\D, dat = 0.2610. Ook deze waarde 
zon zeker iets grooter worden, als het werkelijk gewicht, in plaats van 
het uit de lengte gevondene, in rekening had kunnen gebracht worden. 
De afwijkingen der gevonden exponenten van de waarde 0.277 . . 
komen niet hinderlijk voor, als men bedenkt, dat 
1“. de vergeleken soorten inet alle volkomen homoneure zijn, 
2". ook als invividn voor hunne soort niet altijd typisch zijn, 
3". uit de oogmiddellijn (in één geval het ooggewicht) slechts bij 
benadering juist het netvliesvlak te berekenen is, 
4". in andere gevallen het lichaamsgewicht niet direct bepaald werd. 
Op grond van deze en vele andere gegevens, beschouwd in het 
licht hunner physiologische beteekenis, meen ik te mogen aanneitien, 
dat de grootte van het net \ lies vak bij homoneure soorten van 
Gewervelde dieren inderdaad gemiddeld evenredig aan po .28 
nauwkeuriger verandert, en dat dezelfde evenredigheid alge- 
meen geldt voor het vlak der doorsnede van de homologe zenuwvezels. 
Omtrent deze verhoudingen bij individuen binnen eene soort staan 
nog zoo goed als geen directe gegevens ter beschikking. Lapicqüf, 
geeft aan, dat bij Canis familiaris de oogmiddellijn slechts verandert 
van 20 tot 23 inM., waar het lichaamsgewicht verandert van 5 
tot 40 K.G., dat is ongeveer als de vijftiende machtswortel van dat 
gewicht. Voor r„ \indt men hier 0.1344, hetgeen zeggen wil, dat 
de individueele oculaire relatie-exponent in dezelfde verhouding (in 
aanmerking van den nauwkeurigheidsgraad dezer metingen) is 
afgenomen, met betrekking tot hetgeen men tusschen verschillende' 
soorten waarneemt, als de encephalische relatie-exponent. Dat de 
gevonden waarde dichter ligt bij de helft van 0.28 dan van 0.22 
zij ter loops opgemerkt. 
Metingen der dikte van homologe zenuwvezels bij individuen van 
verschillend gewicht eener soort, ter beoordeeling van de hier be- 
doelde verhouding, ontbreken geheel, maar ik meen het voor waar- 
schijnlijk te mogen houden, dat de doorsnede der perifere zenuw- 
vezels gelijk blijft en dat daarentegen de witte zenuwvezels der 
herseneji zoowel iu de lengte als in de doorsnede evenredig aan 
yjo.14 veranderen, waarmede in veiband staat het ont- 
b L Lapicque, La grandeur relative de l’oeil et l’appréciation du poids encé- 
phalique. Comptes rendus des séances de l’Académie des Sciences. Paris 1908 (2). 
Tomé 147, p. 210. 
