in de voorste liooriieii der iiitiiinesceniia liimbalis van hel riigge- 
inerg, dan de Vos, en van alle door hem ondei-zocdite Zoogdieren, 
waaronder het Rund, de grootste pyratnideneellen in de cerebrale 
schors.’) Uil bijzonder vergelijkbare metingen van HahdI'.stey is geble- 
ken, dat de gemiddelde diameter van homologe cellen der intnmescentia 
cervicalis bij de Kat niet veel kleijier diameter bezitten dan bij den 
6 maai zwaarderen voshond (53.5 micra tegen 58.7 micra). '^) De 
spiervezels in den rectns femoris waren bij de kat dikker dan bij 
eenig ander Zoogdier, dat Lkvi onderzocht, met uitzondering alleen 
van het Paard; terwijl de gemiddelde diameter bij de Kat 55 micra 
bedroeg, vond hij hem bij een ongeveer tweemaal zwaarderen hond 
(van 6.3 K.G. gewicht) slechts 36.2 micra groot.®) 
Duidelijk blijkt aldus, dat de gauwe spieren van den katte|)oot 
door dikke zennwvezels snelle impulsies ontvangen uit groote 
gangliëncelleri. 
Iets dergelijks geldt voor den molpootigen Taks. Nog wat snellei' 
dan in den nervus ischiadicns van een 9 maal zwaarderen slagers- 
hond ,,vün der Giösse einer Dentschen Dogge” plantten zich de 
impulsies voort in die zenuw van een taks (met 88 meter snelheid 
per seconde, tegen 85 meter bij den slagershondj. 
Uit de door Münnich aangegeven snelhederi van voortplanting der 
inflnxie van 61 M. per seconde in den nervus ischiadicns van den 
bastaardhond van foxterrier-grootte, en 85 M. per seconde bij den 
slagershond, evetieens van verbasterd ras, die zoo groot was als een 
Diiitsche dog en dus ongeveer 8 maal het gewicht \ an zijn kleineren 
sooitgenoot moet bezeten hebben, kan men een interindividneelen 
relatie-exponent voor de snelheid, waarmede de intlnxies zich in den 
nervus ischiadicns voortplanten, \'an 0.1595 berekenen. Deze stemt 
voldoende overeen met den boven, nit een opgaaf van Laptcquk voor 
de doorsned.e van den oogbol binnen de soort Canis familiaris afge- 
leiden exponent 0.1344, en de afwijkingen van de waarde 0.28 zijn 
zoo groot, om voor beide gevallen het besluit toe te laten, dat hier 
niet dezelfde betrekking der homonenre soorten, doch de andere, de 
interindividneele, geldt, welke door een exponent van de halve 
Italiano di Analomia e di Einbriologia. Eirenze 1908, p. 177, en: Sludi siilla gran- 
dezza delle celluie. I Ibid. Vol. V. Firenze 1906, p. 332. 
b Ibid. (1906), p. 334 en 337. Vergelijk ook; K. Brodmann, Vergleicliende 
Lokalisationslehre der Grosshirnrinde. Leipzig 1909, p. 81. 
-) Journal of Comp. Neurology. Philadelphia 1902. Vol. 12, N". 2. p. 160. 
h L.c. (1906), p. 327. 
