517 
gi'OOte \inlianden bewijzen zoodanige diensten aan het dier, terwijl 
dan de ook Jiiei' naar aeliteren gerichte vneten meer als een dooi- 
krachtige spieren bediend stnnr fnngeeren. Bij de Visschen is het weder 
de staart, die de stuwkracht aan de S[)ieren v an het achterlijf ontleent. 
De Krokodillen hebben een krachtigen roeistaart. Bij al deze Gre- 
wervelde waterdieren moeten de locomotorischo spieren niet alleen 
ving, maar wegens de groote dichtheid van het medium, waarin de 
beweging plaats heeft, ook bijzonder massief zijn; dns uit dikke, 
maar ook talrijke spiervezels bestaan. Vandaar zeer volnminenze en 
tevens zeer talrijke neuronen. Inderdaad toonde Legenükk aan, dat 
de zennwvezels van het ruggemerg en de wortels van den Dol[>hijn 
(Delphinns delphis L.) onder andere veel dikkei- zijn dan bij den 
Mensch, het Hert, den Hond, het Konijn en de Muis. Hij verklaart 
de hooge cephalisatie van dat Waterzoogdier ten deele door de dikte 
zijner zennwvezels')- 
De onderlinge betrekking der dimensies vari spier- en zennwvezels 
thans niet verder behandelend, wil ik er evenwel op wijzen, dat tnsschen 
homonenre soorten, de veranderingen der dimensies van het neuron 
en zijn deelen, in functie van het lichaamsgewicht, yeheel verklaren 
de veranderingen van het hei-sengewicht, in functie van het lichaams- 
gewicht; dat derhalve het getal der neuronen (anders dan ik aan- 
vankelijk mogelijk achtte) gelijk blijft. Dit moet dan ook gelden 
voor de sarconeuronen, derhalve voor de spiervezels. 
Dat nn bij homonenre soorten het ,,celliciiaam” van het neui-on 
volumineuzer moet worden, naar evenredigheid van de arithmetische 
lengteafmeting van het lichaam, is een gevolg van de lang bekende 
dynamische verhouding, dat het gewicht (de massa) van het dier volgens 
de derde macht van de homologe lengteafmetingen toeneemt, de spier- 
kracht daarentegen evenredig aan de doorsnede van homologe spieren. 
Reeds 90 jaar geleden is door Straüs. d’Urkheim ") helder in het 
licht gesteld, dat aldus dieren van verschillende grootte als geheel 
zich e\'en snel bewegen moeten. Daarvoor is ook toeneming van de 
,, geaccumuleerde” intluxie in het cellichaam van het neuron .noodig, 
en aldus van diens volume, evenredig aan ongeveer | P of P*'33.. 
Maar ook de snelheid \an voortplaiding der intluxie in de zennw- 
vezel en de tijd van voortplanting bij iedere beweging moet bij die 
homonenre diersoorten daaraan beantwoorden. Daarom is de snelheid 
iets grooter dan bij gelijkvormigheid \'an de cel en zoowel de door- 
B R. Legendbe, Notes sur Ie système nerveux central d’un Dauphin (Delphinus 
delphis). Bulletin du Muséum d’histoire naturelle, 1912, N°. 1, p. 6 — 7. PI. I. 
Sur l’Anatomie cumparée des animaux articulés. Paris 1828, p. 188 seq. 
