518 
snede van de vezel grooter, als hare lengte iets geringer geworden, 
heide evenredig aan po. 055 .. Vandaar de verhouding po.277... zooals 
in den aanhef besproken werd. . po.055 . _ po.222. ^ po.055. 
Door deze wijze van zien, die steniit op de in het zenuwstelsel 
bestaande hoeveelheidsbetrekkingen, kunnen de imponderabilia der 
,.geistigen Höhe”, der ,,Iutelligenz” en niet zelden ook der ,,Entwick- 
lungsstufe” uit den voorgrond onzer beschouwingen van het verband 
tnsschen structuur en verrichtingen van het zenuwstelsel verdwijnen, 
hetgeen aan de vruchtbaarheid van onderzoekingen op dit gebied, 
onder andere en vooral wat betreft de hersenschors, slechts kan ten 
goede komen. 
Een treffend bewijs hiervoor leveren de onderzoekingen van Otto 
Mayer over.de dichtheid, in welke in de hersenschors van Apen de 
cellen voorkomen ^). Hij be|)aalde namelijk bij zeven genera, in 10 
schors veldeïi (volgens Bhodmann), door de geheele dikte der schors, 
het gemiddeld getal cellen per 0.01 m.M*. Zijn resultaten noopten 
hem met nadruk erop te wijzen, dat de dichtheden volstrekt niet 
parallel gaan met de volgorde der onderzochte dieren in het zoölo- 
gisch systeem. Een uitkomst die sterk doet denken aan het ontbreken 
van systematische volgorde in de ,, relatieve hei’sengewichten”. 
Ik heb daarom de dichtheden behandeld op dergelijke wijze als 
de hersengewichten, dooi' n.l. ze in verband te beschouwen met de 
lichaamsgewichten. Te dien einde heb ik naar de opgaven van 
Mayer de gemiddelde dichtheden der geheele schors (over die tien 
belangrijke velden) berekend en vind dan voor den Chirnpanse 
(Anthropopithecus troglodytes) een gemiddelde celdichtheid 1765.4, 
voor den Gibbon (Hylobates syndactylus) 3160, voor den Kapucijner- 
aap (Cebus capncinus) 3580.9, voor den Saimiri (Chrysothrix sciureaj 
3603.4 en voor het Marmoset-aapje (Hapale jacchns) 3448.1, welke 
gemiddelden evenmin systematische volgorde vertoonen als de dicht- 
heden in de afzonderlijke velden. 
Deze bonte wanorde nu maakt plaats voor regelmaat, zoodra de 
grootte der dieren in rekening wordt gebracht. 
De celdichtheid bij den Chirnpanse verhoudt zich tot die van den 
Siamaiig als 1 : 1.79. De Chimpanse is 8 maal zwaarder dan deze 
Gibbon-soort en merkwaardigerwijs nu moeten, bij homoiieuren toestand, 
de cellen evenredig aan 8'’-28 = 1.79 volumineuzer zijn bij den 
Chimpanse dan bij dien Gibbon. Tusschen deze homoneure soorten 
verandert dus de celdichtheid nauwkeurig omgekeerd evenredig met 
b Otto Mayer, Mikrometrisclie Untersuchungen über die Zelldichtigkeit der 
Grosshirnrinde bei den Aften. Jonrnal für Psychologie iind Neurologie. Band 19. 
Leipzig 1912, p. 233 -251. 2 Tafeln. 
