528 
ledend Cl,, Br,, I,, of bij H, N en O in de zicii eveneens bij zeer 
hooge temperaturen dissociëerende gassen H,,N,, O,? 
Dan stijgen — en dit is misscbien wel de merkwaardigste onzer 
nitkomslen, welke ten volle bevestigd worden door het straks 
volgende aangaande de dissociatiewarmten — de waarden van \/a 
onmiddellijk tot de ftterk verhoogde waarden 30 a 40 (in plaats van 
1 tot Jl). Deze verhoogde waarden zijn dus de eigenlijke vnlentie- 
aantrekkingen, terwijl de in verbindingen gevonden waarden slechts 
de z.g. restwaarden l•e|1resenteel•en : hetgeen nog overblijft voor werking 
naar buiten, nadat de hoofd valenties verzadigd zijn, en dns naar 
buiten werkeloos zijn geworden. 
Dat men bij de elementen der Helinmgroep alleen de gewone 
restwaarden vindt, niettegenstaande deze atomistisch optreden, komt 
natuurlijk daarvandaan dat deze elementen valentieloos zijn. 
Bij Arsenicum werd slechts een partieel verhoogde waarde ge- 
vonden, wijzende op een dissociatie van As^ bij tot een bedrag 
van 207o. terwijl Phosphorns bij nog volkomen normaal = 
bleek te zijn. Voor Se en Te vonden wij dissociatiebed ragen (altijd 
bij 7/,.) van 30", j,, res|). 8ü7o- Bi de Halogeengroep is bij Br, en I, 
een slechts zeer geringe dissociatie (5 en 107») geconstateerd. Naar- 
mate de atomen meer en meer als vrije atomen optreden, be\'estigt 
zich in een groep het toenemend metaal ka rakter : As — >■ Sb Bi ; 
Se Te ; enz. 
Behalve de stijging van 0 tot 1,55 en 3,1 bij koolstof — alnaar- 
inate het C-atoom geheel of sletdits gedeeltelijk beschaduwd is door 
omringende atomen of atoomgroepen, waaraan het is gebonden — 
vindt dus een \erdere stijging van I a plaats, en wel tot 32, de 
tiendubbele waarde, wanneer het C-atoom zich ook van deze 
bindingen vrijmaakt en geheel zelfstandig als atomistische koolstof 
kan optreden. Vandaar de enorm hooge waarde der kritische 
temperatuur, nl. 6500 abs., welke in geval van C, slechts ongeveer 
120° abs. zou hebben bedragen, zooals gemakkelijk is te berekenen. 
Koolstof zou dau met N,, O, etc. vergelijkbaar zijn geworden, terwijl 
het thans op één lijn staat met een uiterst moeilijk smeltbaar metaal. 
Bij Tellu.rium vindt men nog de eigenaardigheid dat de normale 
restaantrekking 9, welke o.a. bij TeCl^ gevonden wordt, ') bij TeCl, 
9 Dat bij TeClj het centrale Te-atoom geen schaduwwerking uitoefent evenals 
(J in CCh, Ge in GeGb, etc., ligt aan de configuratie van liet molecuul. Terwijl 
de vier chlooraiomen hij GCb regelmatig in de ruimte rondom het C-atoom ge- 
legen zijn (in de richting der vier hoekpunten van een tetraëder), moet men bij 
TeCl.i onderstellen dat de Cl-atomen in één vlak rondom het centrale Te-atoom 
gelegen zijn. Ook hij FCI3 en POCI3, AsHs en AsGlg, SbHg en SbClg vindt men 
