530 
ei) daar deze twee eiiei’gielioeveelhedeii juist de (inwendige) 
dissociatiewarmte Q z(dlen verschillen, zoo heeft men alsdan: 
Q = 2EH—EH^ — Q^-^{2cH—cHy^\ . . • . (c) 
de l»el<ende uitdrukking vooi' Q in functie van T, wanneer ch de 
limietwaarde der specifieke warmte bij konstant (groot) volume van 
J Gr. atoom H voorstelt, en ch^ dezelfde grootheid bij H,. Daar 
= h is, en ch—'^ (in Gr. kal.), zoo zal bij H, — ► 2H voor Q 
kunnen geschreven worden G = -j- 
Wanneer het volume echter kleiner en kleiner wordt, en de 
a A 
grootheden - en — grooter en grooter worden, zal er eindelijk een 
r V 
(fictief) volume komen, waarin het verschil dei- beide energieën = 0 
is geworden, doordat het dan t. o. der inwendige Energie geheel 
onverschillig zal zijn, of de atomen afzonderlijk in die kleine ruimte 
aanwezig zijn, dan wel tot moleculen vereenigd — d.w.z. wanneer 
ook de translatie-energieën niet verschillen, dus bij T=0. 
GOG© 
©OOO 
GOG© 
©0©G 
H, 
H + H 
Voor het verschil Q—^E'h — heeft men in dit geval 
AA 
Q' = Qo - 
• id) 
waai-in n, het bovenbedoelde kleine volume voorstelt, hetwelk wij 
nog nader zullen hebben te preciseeren. Uit (d) volgt nu oumiddellijk 
bij T=0, als wanneer Q' = 0 moet wezen: 
AA a 
Qo= • . (1) 
en dit is de eenvoudige, door ons gezochte betrekking tusschen de 
dissociatiewarmte bij T = 0, en de beide aantrekkingen Aena. 
Wij moeten thans het kleine volume n, bepalen. Klaarblijkelijk 
zal dit van de orde van het limietvolume zijn, hetwelk de moleculen 
zelf (zie de bovenstaande liguur) in oiu/edwongen toestand innemen, 
d.w.z. het door uitgedrukle volume — en niet b.v. het geringere 
N'olume /i, in den xdoeistoftoestand, waar tengevolge der geringere 
ruimte de moleculen mniengedrukt zullen zijn, en welke dus een 
