534 
H,, N,, 0„ Cl„ etc. in hunne atomen geheel worden verant* 
woord door de door ons in vroegere verhandelingen gevom 
den vergroote valentie-aantrekkingen \^A der afzonderlijke 
atomen. 
Door middel van (J) of (1") zijn wij dus voortaan in staat te 
berekenen, wanneer y'<i en I A bekend zijn, of omgekeerd volgens 
(2) -4 Ie berekenen, wanneer bekend is. 
In de bekende formule van Gibbs-Planck voor de dissociatie van 
gassen ‘) 
log T + (.2'r,) logp -f 2:{v,CA, (3) 
k ''ü 
waarin K de dissociatiekonstante voorstelt in de betrekking = K 
kpi 
2.r 1 — X 
(bij tweeatomige gassen, waar = , = is, zal dns 
l-\-x 1 + ,r 
= K zijn, wanneer x de z.g. dissociatiegraad en etc. de 
1 — x"" 
z.g. moleculaire concentraties voorstellen), kunnen wij nn niet alleen 
de konstanten 6', etc. (de z.g. chemische konstanten Aqv Q,ov[\'^o\\Q\\\Qn), 
en dus ook^(r,6',)= C theoretisch nader komen — dit is in den 
laatsten tijd op, grond van waarschijnlijkheidsoverwegingen, in ver- 
band met het z.g. warmtetheorema van Neknst en de PnANCK’sche 
’) Hel behoeft wel geen beloog, dat deze formule niets te maken heeft met hel 
z.g. warmtetheoreem van Nebnst, zooals vele leerlingen en napraters van dezen 
geleerde ten onrechte ineenen (zie vele artikelen in vele tijdschriften). De formule 
is in nuce reeds door Gibbs in 1878 gegeven, en later door Planck (1887), 
V. D. Waals (1891), mij (1892), Duhem (1893) en vele anderen herhaaldelijk 
voor verschillende gevallen uitgewerkt. [Zie o.a. mijn Lehrbuch der math. Chemie 
(Barth, 1901), p. 1—13, 25-28, en de „Sechs Forirag^e” (Vieweg 1906), p. 64 ff. 
Deze laatste zijn oorspronkelijk verschenen in het Ghem. Weekbl 1905]. 
Nernst heeft alleen iets. gezegd aangaande de konstante ,^(riCi) = C - welke 
met de entropiekonstanten samenhangt — in verband met zyn theorema. Daardoor 
kon hij n.1. de bedoelde grootheden C| (de „chemische konstanten”) in verband brengen 
rnel de konstanten der dampdrnkvergelijkingen bij zeer lage temperatuur. Maar 
dit alles heeft natuurlijk niets uitstaande met formule (3) zelf, welke geheel onaf- 
hankelijk van het warmtetheorema is. Dit laatste zegt alleen iets aangaande het 
tol 0 naderen van entropie, specifieke warmte, etc. in gecondenseerde systemen, 
in verband ook met de quanten-tlieorie van Planck. 
Differentieert men formule (3) [p konstant) t. o v. ï’, dan komt er 
( dlogK \ ^ f l)i 
V dT ^ 
fdloqK\ Q 
En wijl ( 1 zoo IS = +i2)]r, derhalve 
Q v—kovsi.— Qo + ^(^i C]) 'l'i >B volkomen overeenstemming met (c), van. § 4, 
