540 
9. W. G. Thackeray. Notes on some Proper Motions derived 
from a Coinparison of Carkington’s Catalogue with the Greenwich 
Places tbr 1900. Monthly Notices 67, 146—148, 1906. 
Boss’ catalogus is slechts gebruikt voor sterren, helderder dan 5”>.8. 
Auwers’ catalogus werd alleen gebruikt bij onze bepaling van 
M»,// voor den geheelen hemel. 
De eigenbewegingen, die in Publ. Groningen N". 25 uit de 
Kaapsche platen zijn afgeleid, zijn weinig nauwkeurig. Deze platen 
waien oors|)ronkelijk niet bestemd voor het bepalen van eigen- 
l)ewegingen en zijn absoluut gemeten. We hebben daarom bij het 
bepalen van gemiddelden aan deze pinten slechts een gering 
gewicht toegekend. 
Geen correcties zijn aangebracht om onze uitkomsten voor de 
verschillende catalogi te herleiden op eenzelfde magnitudeschaal of 
om de eigeidjewegingen Ie corrigeeren voor waarnemingsfouten of 
0 |) eenzelfde fimdamentaalsysleem te herleiden. Deze correcties zijn, 
naai- we meenen, bij de betrekkelijke onnauwkeui-igheid der getallen 
Ie verwaarloozen. Bovendien hebben we steeds de getallen voor 
iedere magnitude in percentages van het aantal iV,„ uitgednikt en 
deze percentages bleken slechts weinig te varieeren met de magnitude. 
Onze tellingen ter l)epaling van voor den geheelen hemel 
omvatten 38818 eigenbewegingen, terwijl bovendien in de vijf zones 
resp. 8273, 10857, 6981, 3144 en 1488 sterren geteld werden, 
We zijn nu in staat de aantallen sterren van bepaalde magnitude 
en eigenbeweging te bepalen. De uitkomsten, die we voor den 
geheelen hemel vonden, zijn in tabel 1 opgenomen. 
We hebben bij ons verder onderzoek geen gebruik gemaakt van 
de aantallen sterren met p j> 50". Het is zeer bezAvaarlijk deze met 
\ oldoende iiauwkeurigheid uit het nog zoo schaarsche materiaal van 
bekende eigenbewegingen af te leiden. Het zal blijken, dat we ten- 
gevolge van deze bepeiking de gexonden lichlkrachtkromme niet 
tot de zwakste sterren kunnen uitbreiden. 
We kunnen nu de aantallen voor de verschillende zones 
bekend zijn, ook nagaan, hoe de sterren met bepaalde eigenbeweging 
aan den hemel verdeeld zijn met betrekking tot den Melkweg. 
Daartoe hebben we de aantallen sterren met E. B. resp. j> 10", 5", 
3" en 0" voor iedei-e magnitude per 100 vierkante graden berekend. 
Het bleek, dat de aantallen met p j> 5" geen galactische condensatie 
vertoonen, behalve misschien voor de sterren zwakker dan 9'".0. 
De aantallen met p > 3" toonen duidelijk voor alle magnituden een 
condensatie in de j-ichting van den Melkweg, zij het ook in mindere 
mate dan de aantallen sterren met p j> 0". 
