585 
wordt aangelegd, zegt Sedgwick dat Aiiiphioxus en de Ecliinodermen 
toch de linkszijdige ligging van den tnond genieen hebben. Hij ver- 
volgt (I. c. p. 162) “Here again we have a charaeter which strikes 
ns frotn its very raritj, for it is fonnd in no other Coeloniate nor 
so far as we know in any other inember of the aninial kingdom. 
It also strikes us by its strangeness and inexplicableness. In Ain- 
phioxns no serious attempt has been made to explain it”. 
Mijne verklaring was dns volgens Skdgvvick no serious attenipt. 
Hij geeft hiervoor ook zijn reden op: “for no one, so far as we 
know, has ever attempted to bring the exti-aordinary features in the 
development of the gill clefts, of the endostyle, of tiie liead-cavilies, 
the asymmetrie position of the anus and olfaciory pit, into relation 
with the asyrnmetry of the month. The thing cannot be done. 
There is no sort of connexion between these various asymmetries. 
They seem to oecur withont rliyme or reason”. 
Van al deze argumenten is er maar één dat schijnbaar steek houdt, 
n.1. dat hetwelk betrekking heeft op den anus. Wij zullen hen 
achtereenvolgens behandelen. 
Eene verklaring voor het verhuizen der kieuwspleten naar de 
rechterzijde werd zooeven besproken. De glandula thyreoida, door 
Sedgwick met den verouderden naam endostyl aangeduid, is bij alle 
Chordaten een mediaan orgaan. Zij moet ook bij Amphioxus in de 
morphologisch ventrale middellijn worden aangelegd. Wij zagen, dat 
deze lijn in de kieuwstreek der larve naar de rechterzijde werd 
verschoven. Bij de larve met drie open kieuwspleten (Lankester en 
WiLLEY, 1890, flg. 1) loopt zij over den topographisch dorsalen (maai' 
morphologisch ventralen) rand der kien ws|)leten. Verlengt men haar 
nu een klein weinig rostraal waarts, dan snijdt zij het hoekjmnt 
waarin beide afdeelingen (de latere linker- en rechterhelft) der gl. 
thyreoidea elkaar ontmoeten. De gl. thyreoidea ligt dus Ihj de larve 
wel tojwyrapkisch asymmetrisch, inorplto/otiisch echter symmetrisch. 
De symmetrie is in zoovei-re niet volkomen, dat de benedenste 
afdeeling (de latere linkei'helft) langer is en aanmerkelijk verder 
rostraal waarts reikt dan de bovenste afdeeling (de latere rechterhelft). 
Van dit verschil zullen wij aanstonds gebruik maken bij de weer- 
legging van een ander argument van Seogwick. 
Dat de morphologische mediaanlijn ook vóór de kieuwspleten, 
n.1. in de streek van den mond, naar de rechterzijde verschoven 
werd, is gemakkelijk te verklaren uit de groote uitbreiding van de 
mondopening, die niet alleen in de lengte maar ook in dorso-centrale 
richting plaats vindt. 
In deze richting bereikt haar onderrand nagenoeg de topographisch 
