586 
venlrale inediaaiilijti, die zij gediireiide de luetaiiiorphose zelfs vóór 
goed overschrijdt, zoodat dit typisch linkszijdig orgaan niet tijdelijk, 
zooals de eerste kieuwspleten, maar blijvend ten deele aan de rechter- 
zijde van het dier wordt aangetioffen. 
Eerst gedurende de metamorphose, nadat de reusachtige larven- 
inond zicli zeer verkleind lieeft, tijdelijk zelfs bijna tot nul geredu- 
ceerd is, kan de gl. thjreoidea hare blijvende plaats aan den ventralen 
darmrand innemen. Dan is ook het verschil in lengte tusschen hare 
linkei- en rechter afdeeling opgeheven. 
Seügwick’s derde argument vormen de vreemdsoortige verschijnselen 
in de ontwikkeling van de „head-cavities” (kopholten) d.i. van de 
afdeelingen der lichaamsholte in de kopstreek. De uitdrukking liead- 
cnvities werd ingevoerd door Bai.four, die hen in de ontwikkeling 
der Selachiers ontdekte. In de kieuwstreek van Amphioxus wordt 
de lichaamsholte door de kieuwspleten in evenveel ,, head-cavities” 
verdeeld als er spleten zijn en valt het asymmetrisch optreden dezer 
holten noodzakelijk samen met dat der kieuwspleten. Hier is geen 
nieuwe vreemdsoortigheid te verklaren. 
Maar Sej)GWick (leerboek, deel 2, 1905, p. 34) verstaat onder ,, head- 
cavities” ten onrechte alleen de beide voorste entodermzakjes van Hat- 
sCHEK, die rostraal vóór mond en kieuwdarm, naar het schijnt als elkan- 
ders antimeren optreden. Weldra echter nemen zij eene mediane ligging 
aan, waarbij het rechterzakje, dat eene echte kopholte blijkt te zija, 
vóór het linkerzakje geschoven wordt. In zijne verdere ontwikkeling 
vertoont het linkerzakje geen enkel kenmerk waaruit men zou 
kunnen afleiden, dat het als eene afdeeling der lichaamsholte zou 
kunnen worden opgevat. Sedert 1893 — het laatst uitvoeriger in 
1914 (l.c. p. 63) — heb ik de meening verdedigd, dat beide zakjes 
slechts schijnbaar antimeren zijn, dat zij oorspronkelijk niet tegenover 
maar vóór elkaar moeten gelegen hebben, en dat het schijnbaar 
antimere 0 |)treden een gevolg moet zijn van de asymmetrie der 
larve. Ik bleef met deze opvatting echtei' alleen staan. De latere 
onderzoekers hechtten zooveel waarde aan het eerste optreden — 
zeker ook een argument van groote beteekenis — dat zij de weldra 
volgende belangrijke verschillen niet in aanmerking namen. Onge- 
twijfeld speelde hierbij de symmetrische ligging van het voorste 
myotoom (dat als het tweede der rij moet beschouwd worden ; het 
eerste is in het rechter entodermzakje begrepen) eene rol. Bij de 
volgende toch met uitzondering van het derde der rij — reikt 
elk myotoom der linkerzijde van zijn eerste optreden af een halve 
myotoomlengte meer rostraal waarts dan zijn antimeer der overzijde. 
Daar deze scheeve symmetrie van het spierstelsel enkel in de 
