590 
anatomie van Amphioxns liebben bezig gebonden, geen pankreas 
konden vinden, is gemakkelijk aan te geven. Het e[)itbelinm van 
den middeldarm vertoont op dwarse doorsneden bij bet volwassen 
dier zoo talrijke plooien *) dat men niet \ erwacbten kan deze van 
de [)anki'easplooi te kunnen ondersebeiden, tenzij men bij jonge 
dieren op deze laatste opmerkzaam gewoialen is. 
In de ontogenie dei' Oranioten is eerst de levei' (als darmnit- 
stiilping) berkenl)aar; wat later ook de paidireasklier. Bij Ampbioxns 
is bet juist andersom. Terwijl de lever eerst in de periode der meta- 
morpbose als darmuitstnlping optreedt, is de [)anki’easklier tot in 
bet stadium met twee open kieuwspleten terug Ie vervolgen (bij 
larven met sleebts ééne kienws[)leet was zij nog niet waar te nemen). 
Haar aanleg is dan niet, zooals later, enkel tot de linkerzijde beperkt, 
maar omgeeft bet darm In men ringvormig. De ring is berkenbaar, 
doordat zijn kerJien kleiner zijn en diebter Oj) elkaar staan dan in 
de streek vóói' of acbter den aanleg der klier. De ring is ecbter 
niet gelijkmatig maar reeds aan de linkerzijde kracbtiger ontwikkeld 
dan aan de recbteizijde van bet licbaam. Aan de recbterzijde ver- 
dwijnt de aanleg ecbter spoedig, waardoor de klier asjmmetriseb wordt. 
Daar deze asymmetrie ook bij boogere vormen, b.v. Ammocoetes, 
wordt aangetrotfen, is zij wel gebeel onaf bankelijk van de Ie voren 
l)es|)roken asymmetrie van den kienwdarm. 
Ten slotte wenscb ik er nog op te wijzen, dat de ligging van een 
anderen darmring, den iliocolonring, bij de larve met één kieuw- 
spleet voor de morpbologie van bet darmkanaal der werveldieren 
van belang is. Deze ring geeft bij Ampbioxus de grens aan tusschen 
middel- en einddarm. 
Nn is bet bij de pbysiologen reeds lang bekend, dat de nerviis 
vagus l)ij de boogere dieren en den rnensch niet alleen den voor- 
darm of ,,kopdarm” maar ook den gebeelen middeldarm of ,, dunnen 
darm” belpt verzorgen. De anatomen kenden aan den n. vagus 
ecbter in den regel sleebts bet gebied van den voordarm toe, omdat 
de voorste der beide strengen, die de voortzetting vormen van den 
vagusplexus om den oeso|diagus, o|) den voorwand der maag eindigt, 
terwijl de achterste streng samenbangt met den plexus Solaris van 
den sympatbiens. Wegens dezen samenbang kon men de vagusver- 
takking niet met zekerheid verder distaai waarts dan de maag vervolgen. 
') Deze plooien vindt men ook in den oesophagus (wiens achtereinde morpho- 
logisch met de maag der lioogere dieren overeenkomt) en in het voorste deel van 
den einddarm Zij dienen Ier vergrootiiig van het resorheerende oppervlak. Bij 
jonge dieren komen zij nog niet vuoi'. 
