596 
gerekt, meer of minder lioekig, tot 50 c.M. lang en met een mid- 
dellijn van ± tot 1 C.M., het gewicht van 5 gram niet te boven 
gaande '). Blijkbaar zijn zij afkomstig van holten, die evenwijdig 
aan de lengteas van den stam liepen en oorspronkelijk opvullingen 
van de vaten waren. Slechts een klein gedeelte der stukken was 
plaatvormig (± 1 a 2 m.M. dik) en deze schijnen opvullingen van de 
spleten in het hout geweest te zijn, die zich als gevolg van de uit- 
zetting door den groei der stengels gevormd hadden. Op de breuk- 
vlakken zijn alle fragmenten sneeuwwit, eenigszins krijtachtig, doch 
iets harder (H = 2) Y- Het soortelijk gewicht is 2.240. 
In dunne doorsneden ontwaart men onder het mikroskoop twee 
van elkander verschillende stoffen. De eene vertoont zich in de 
gedaante van watevheldere onregelmatig begrensde korrels, die als 
insluitsels dikwijls restes van het hout en wel libriformvezels be- 
vatten. Het zijn geelachtig-bruine, langgerekte, geïsoleerde cellen, 
die altijd meer of minder sterk gebogen zijn en puntig nitloopen. 
De afscheiding van het hout heeft klaarblijkelijk aanleiding gegeven 
tot het uitelkanderrukken van gedeelten van het houtweefsel en 
buitendien tot deformatie van de vezels. De brekingsexponent is 
ongeveer 1,6 en wat de dubbel breking betreft, in gepolariseerd 
licht klimmen de interferentiekleuren niet liooger op, dan het blauw 
van de tweede oide. De uitdovingshoeken waren 21 — 227,°, inaar 
er werden ook van 31° en zelfs 37° gevonden Y- Een behoorlijke 
oriënteering was wegens hel gemis aan kristalvormen en het ont- 
breken van goede splijtrichtingen meestal niet te verkrijgen. 
De tweede stof is troebel en fijn vezelig. Zij bestaat uit sphaero- 
lietlmchtige aggregaten, die in gepolariseerd licht een scheef staand 
kruis vertoonen, waaruit blijkt, dat zij evenals de eerstgenoemde 
tot een klinobasisch kristalstelsel Itehoort. De zeer fijne naaldjes 
hebben doorgaans eene lengte van 0.05 mM., er zijn echter aggre- 
gaten, waar de dimensies nog kleiner zijn. Aan den anderen kant 
1) Dergelijke concreties kunnen afdalen tot de kleinheid van fijne stofdeeltjes, 
die als een wit poeder ringvormig of onregelmatig verdeeld in het hout voorkomt, 
Andererzijds kunnen zij wat grootte en omvang betreft al hetgeen als afscheiding 
in het plantenrijk bekend is, verre overtreffen. W. J. Spaan heeft concreties van 
armsdikte kunnen opmerken (Aanteekeningen over de in het boschdistrikt Madioen 
voorkomende zoogen. djativariëteiten. Boschbouwkundig Tijdschr. Tectona 4, 
Noordwijk-Weltevreden 1911, blz. 473). 
2) ,). W. H. CoBDES (De Djatibosschen op Java, Batavia 1881, blz. 27) zegt 
daarentegen, dat de concrelies in den regel zeer hard zijn, zoodat somtijds de 
kaphijlen er door beschadigd worden. 
*) Misschien is de onder het slijpen van de plaatjes op de zachte korreltjes 
uilgeoefende druk niet zonder invloed op de optische eigenschappen geweest. 
