Zooals niet anders te verwachten was, worden ook in de niet 
tot djati kapoer belioorende variëteiten van Tectona y rand is de be- 
standdeelen der afscheidingen in de asch van het hont ternggevonden. 
Wanneer men verder in liet oog liondt, dat in het saprijke splint- 
hont nooit concreties gevonden werden, hoewel de tol de vorming 
daarvan vereischte stotfen aanwezig zijn, dan komt men tot de 
conclusie, dat er verband tnsschen die afscheidingen en de vermin- 
dering van het sa|)gehalte moet bestaan. 
Het bij alle 3 analyses gevonden phosphorznnrgehalte vertoont 
geen belangrijk verschil, maar wel is dit het geval ten oiizichte van 
het calcium- en van het magnesininoxyde. Een maatstaf ter ver- 
gelijking geven de analyses van Romanis, omdat kern- en splinthont 
naast elkaar onderzocht werden. Daarbij moet echter in het oog 
gehonden worden, dat het eerstgenoemde 1" „, het laatstgenoemde 
echter slechts 0.747o opleverde. Zoodoende beslaat dan ook de 
grootere hoeveelheid P'0“ (3J.97“;„j liij het splinthont tegenover de 
27.4‘27o het kernhont slechts in schijn, want o[) het gewicht 
van het hout berekend wordt dit 23.66. Langs denzelfden weg 
verkrijgt men 5.44 in plaats van 7.35 7o e** 22.62 in plaats 
van 30.57®/„ MgO. Zooals men ziet, is het Ca()-gehalte van liet 
kernhont (11.80° 7) meer dan dubbel zoo hoog als dat van het 
splinthont (5,44'’/J, waardoor de afscheiding van het phosphaat 
gereedelijk te verklaren is, echter niet, vvelke oorzaken daartoe hebben 
geleid, want bij djati kapoer zijn zij regel, terwijl zij bij andere 
variëteiten slechts uitzondering zijn. (Jogenschijnlijk gaat de zachtheid 
en mindere vastheitl van het liontweefsel met die afscheidingen 
gepaard en die als een gevolg daarvan te beschouwen zijn. In de 
analyse van Thoms (V^IIl) ontwaart men slechts een MgO-gehalte 
van 9.747o. tegenover 31.35 van het CaO. Het is in verband daar- 
mede verklaarbaar, dat het gevormde phosphaat in hoofdzaak slechts 
Ca bevatte en men zou nit de aschanalyse de gevolgtrekking kunnen 
maken, dat de eene boom meer Mg in zich opneemt dan de andere. 
In overeenstemming met den algenieenen regel acht ik het waar- 
schijnlijk, dat de concreties oorspronkelijk uitsluitend nit het calcium- 
phosphaat hebben bestaan, dat later eene geleidelijke verandering 
door een loskomend organisch magnesiumzont onderging, die tot 
de vorming van het moeielijker oplosbaar magnesium phosphaat of 
magnesinmcalciumphosphaat moest leideid). De heldere kristalkorrels 
1) Ik acht het niet uitgesloten eene dergelijke metainorphose langs experimen- 
teelen weg lot stand te brengen, nl. door de inweiking van het uitgeperste celsap 
van Mg-rijke djatihoomen op de normale concreties van calciumphosphaat. 
