opleverden, terwijl djati kapoer meer in de vrnehtl)are streken ge- 
vonden werd Die uitspraak vindt steun in hetgeen W. .1. Spaan 
aangaande de bossehen xan Poeger (resid. Besoeki) schreef: ,,Daar 
deed zich wel het verschijnsel voor, dat op de vruchtbare, perio- 
diek zoo vochtige zwarte grond aan den \’oet van liet Watangan- 
gebergte veel djati kapoer, met zeer groot kalkgehalle voorkwam, 
terwijl hooger op, op de steenachtige hellingen dezer tertiaire heuvel 
het djatihout van veel beter kwaliteit is” ’). 
Daarentegen berichtte C. G. van Dentzsch, dat de meeste in de 
residentie Rembang, waar kalksteen en mergel de overhand hebben, 
gekapte boomen, voor zoovei’ zij in den artillerie-konsirnctiewinkel 
te Soerabaja verwerkt werden, tot djati kapoer behoorden '). En 
F. JuNcmuHN beschouwde het, afgaande op het feit, (lat deze variëteit 
veel op de witte kalkmergelformatie in Soerabaja en Rembang 
gevonden werd, als vaststaande, dat zij haar ontstaan te danken 
had aan de geaardheid van den bodem ^). P. F. H. P^komberg had 
bij zijne beschouwing niet zoozeer het kalk- als het phosphorznur- 
gehalte van den bodem op het oog, waarvan hij meende, dal dit 
ter plaatse, waar de djati groeide, betrekkelijk hoog moest zijn ■'). 
G. Thoms ging zelfs zoover te meenen, dat onder de djatibosschen 
phosphorietbeddingen gevonden moesten worden, waai'van echter 
nergens iets gebleken is '''). 
Volgens .1. W. H. Cordes ontwikkelen zich djatibosschen het 
krachtigst, ,,waai- de grond i-ijk is aan onderscheidene kalkverbin- 
dingen”, doch hij stemt er in toe, dat ook vulkanische gronden 
dikwijls goede djatiboomen voortbrengen H. J. Kehbert vond zelfs 
,, nergens een zoo geweldige groei van de (/j(ïtl als in de afdeeling 
1) C. L. Blume t a.p. blz. 44. 
’) Aanteekeningeii over de in het lioschdistrict Madioen voorkomende Djati- 
variëteiten. Boschbouwknndig Tijdsclir. Tectona 4 . 1911, blz. 473. 
*) Aan teek enin gen omtrent proeven, welke in 1852 in den Artiilerie-Konstructie- 
winkel te Soerabaja met djatihout genomen werden. Tijdschr. voor Nijverheid in 
Neder! .-Indië 2 . Batavia 1852, blz. 2. 
Over fossiele zoogdierbeenderen te Patihajam. Natuurk. Tijdschr. Nederl. -Indië 
14 . Batavia 1857, blz. 219. — Ook Ch. C. Lugt schrijft het kalkgehalle toe „aan 
sommige groeiplaatsen”. (Het boschbedrijf in Nederl.-Indië. Haarlem 1912, blz. 20). 
“) Witte stof in de djati kapor. Natuurk. Tijdschr. Ned.-Ind. 16 . 1858 — 59, blz. 180. 
*’) t.a.p., blz. 427. 
De Djati-bosschen op Java. Batavia 1881 blz. 131. — Blijkens de mede- 
deelingen van Dietr. Brandis wordt de teakboom in Britsch indië op de meest 
uileenloopende gronden, zooals bazalt, graniet en kalksteen, gevonden. Tot de 
laatstgenoemde belmoren o.m. de uitnemende bossehen in het Thoungyeen-district 
in Tenassarim (The Forest Flora of North-West and Central India. Bondon 1874, 
blz. 356). 
