(510 
(rtj, èj, {a^, ó,), 0 < 3 , bf), .... de kringtrekpareii eeiier volledige kano- 
nisclie insnijding van (o. We nemen aan, dal het mogelijk is, in elk 
dezer ki-inglrekparen een ((.j zoo te kiezen, dat niet alleen a,, zelf, 
doch ook zijn beide kanten door t onder abstractie van de randen 
aeqiiivalent worden afgebeeld (hetgeen, als ;; alle ‘In kringtrekken 
der kanonische insnijding ondei' abstractie van de randen aequi\ alent 
afbeeld! en de indicatrix van O omkeert, steeds het geval is). Verder 
sluiten we uit het geval, dal hetzij geen enkel ki-ingtrekpaar (Uv, h.) 
en hoogstens twee i'anden Vy,, hetzij slechts één ki-ingtrekpaar (- 7 .,, ('>.,) 
en geen enkele rand optreedt. 
§ 2. In het geval, dat in to minstens twee kringtrekparen («„, b.^ 
optreden, verstaan we onder <2 het door de u., als bladscheidingen 
bepaalde, geen kringtrekparen meer bezittende Schottkysche ovei- 
gewikkelde oppervlak van cj, onder L de verzameling der dooreen 
oneindig aantal passages der u., op w, *op 52 voortgebrachte randen 
/a, onder p/.,, .... de overwikkelingsbeelden van a.; op 52, onder 
u'., het door t bepaalde beeld van a-j op (o, onder ... de 
overwikkelingsbeelden van u'., op 52. Laten we aan iedere „u., een 
zoodanige beantwoorden, wiens omloopscoëfticienten tusschen de 
4 dezelfde absolute waarden bezitten, dan is in aansluiting hieraan 
een eeneenduidige continue transformatie van 52 in zichzelf bepaald, 
die door de overwikkeling van 52 over w in / overgaat, evenals t, 
'/i-periodiek moet zijn en alle randen 4 invariant laat. De beant- 
woording der vraag, of alle randen van 52 voor 4 invariant blijven, 
laten we in het midden, doch we komen overeen, eiken eventueelen 
voor t' niet invarianten rand samen te trekken tot een punt en dit 
punt aan 52 toe te voegen. 
In het geval, dat in w slechts één kringtrekpaar {n, b) optreedt, 
verslaan we onder 52 het door a als bladscheiding bepaalde, geen 
kringtrekparen meer bezittende »Schotlkjsche ovei'gewikkelde opper- 
vlak van O), onder 4 en 4 de beide door een oneindig aantal pas- 
sages van a op o, op 52 voorlgébrachte randen, onder ,?•, p-, .... 
de overwikkelingsbeelden van een (voor t volgens de onderstelling 
invarianteïi) rand r van w. We kunnen dan een eeneenduidige con- 
tinue transformatie t' van 52 in zichzelf bepalen, die door de over- 
wikkeling van 52 over <o in t overgaat, en g' (dus ook p-, p’, . . . .) 
invariant laat, zoodat ze, evenals /,n-periodiek moet zijn. De beant- 
woording der vraag, of alle randen van 52 voor t' invariant blijven, 
laten we weer in het midden en komen overeen, eiken eventueelen 
voor t' niet invarianten rarid samen te trekken tot een punt en dit 
punt aan 52 toe te voegen. 
