Hoewel de lijnen van calcinm en zink vrijwel samenvallen hebben 
zij in werkelijkheid niet \'eel met elkander te maken. 
Teïi einde de beteekenis van dit resultaat nog te bevestigen, 
hebben wij het gedi-ag van deze zelfde reeks van zouten tegenover 
een tieiimaal geconcentreerder benzopurpurine-oplossing onderzocht. 
De tot nog toe gebezigde kwantitatieve bepaling kon hierbij echter 
niet ongewijzigd worden toegepast; de kleurintensiteit der oplos- 
singen was veel te groot, dan dat de verschillen door eenvoudige 
vergelijking der vloeistoflagen kon worden bepaald. 
Wij hebben daarom eerst getracht door j)raecipitatie met kali- 
aluin en weging van het neerslag de hoeveelheid kleurstof te bepalen ; 
hierbij werden echter afwisselende cijfers verki'egen. Ook de hoeveel- 
heid asch in deze neerslagen was te gering om tot een doeltreffende 
methode te voeren. 
De colorimetrische methode werd nu als volgt gewijzigd : JOccm. 
van het uitgeputte vlot werd tot 100 ccm. verdund en deze oplossing 
werd nu vergeleken met eene, waarin zich 1 mgr. benzopiirpurine 
op 500 ccm. bevond. De door vei-gelijking gevonden concentraties 
werden nu met tien vei-menigvuldigd, om de conc. van de kleurstof 
in de uitgeputte vloeistof te leeren kennen. 
Wij hadden ons eerst er van overtuigd, dat door verdunning van 
de opl. van 10 mgr. in 500 ccm. 1 op 10 een vloeistof Averd verkregen, 
waarvan de intensiteit gelijk was aan de standaardoplossing (1 mgr. 
op 500 ccm.), zoodat deze verdunningsmethode toelaatbaar geacht 
Averd . 
Tabel 111 geeft het overzicht van het bereikte resultaat. 
Het karakter van de veillijnen is gelijk aan dat van het tienmaal 
verdundere verf bad; de opvolging der metaalzouten is volkomen 
dezelfde gebleven. Ook nu zien wij het magnesium zich aansluiten 
bij de groep der alkalische aardmetalen als minstki-achtige represen- 
tant. Opvallend maar niet vreemd is de betrekkelijk zeer geringe 
werking, die het uitoefent; het verwijdert zich n.l. aanzienlijk van 
het Ca Sr Ba en neemt aldus in die groep een eenigermate 
afzonderlijke plaats in. 
Ook het zink schijnt in de groep der zware tweewaardige metalen 
door haar betrekkelijk krachtige werking eenigszins apart te staan. 
U. Met het oog op de overeenkomst tusschen zink en elementen 
uit de zevejide en achtste groep in hun tweewaardigen vorm werd 
het gedrag van mangaan, ijzer, cobalt en idkkel onderzocht, waar- 
voor de sulfaten werden uitgekozen. Hierbij deed zich de moeielijk- 
